maandag 30 november 2009

Televisie: de ge'indoctrineerde baas.

Wat is dat toch met series: mensen (including me ofc.) vinden het leuk om naar problemen, verzonnen door producers te kijken en te blijven hopen dat ze worden opgelost. Natuurlijk worden ze opgelost en komt alles goed op het eind anders zou iedereen zeggen dat het een kut film was. En hoe stom ik het aan de ene kant ook vind dat we allemaal naar verzonnen drama kijken om waarschijnlijk ons eigen drama te vergeten: petje af voor de producer. Want wie is er meer sociaal gestoort dan een man/vrouw die een sicke serie in elkaar frutselt en het nog kloppend maakt ook? Programma's als medium: gister was er een man die de hoofden van vrouwen afhakte en ze vervolgens op het lichaam van zijn volgende 'vitcim' plaatst als die ook haar hoofd had verloren. Welke zieke geest verzint zoiets? Welke zieke geest heeft het idee bedacht dat wij, als wereldse tv-kijkers, crime-shows gaaf moeten vinden waarin om de zoveel minuten bloed, moord, dood en verderf te zien is? Mensen willen vrede op aarde, geen oorlog, moordenaars moeten in de bak al dan niet opgehangen, tegen zinloos geweld is een stichting gestart en iedereen moet gelijk worden behandeld. Maar ondertussen kijken we naar alles wat het tegenovergestelde is op tv, spelen we spellen waar je mensen moet neerknallen, zelfs de kinderen kijken geweld in tekenfilmvorm, alsof het getekende geweld niet minder erg is. 'Where is the love?'

3 opmerkingen:

  1. Aristoteles noemde het katharsis: lekker naar andermans drama kijken om jezelf op emotioneel vlak te 'reinigen'. Hij omschreef het wat anders, uiteraard.

    Overigens zijn de films met een onbevredigend einde vaak de beste!

    Verder is het aan de ene kant misschien wel raar dat we graag naar zulke dingen kijken als ze fictief zijn maar er niet aan moeten denken echt in zo'n wereld te leven. Het gruwelijke heeft toch een bepaalde aantrekkingskracht, juist omdat je het niet zo gauw tegenkomt in je dagelijks leven. Verder denk ik dat iedereen net zulke zieke dingen kan verzinnen zoals de producers, het uitwerken in een goed verhaal is een tweede.

    Uiteindelijk moeten we er maar blij om zijn dat er nog altijd een grote kloof zit tussen denken en doen ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Daar ben ik het helemaal mee eens :)
    (alhoewel k bij de makers van saw af en toe twijfel in hoeverre die hun grens tussen denken en doen hebben :P)

    BeantwoordenVerwijderen