Televisie: de ge'indoctrineerde baas.

Wat is dat toch met series: mensen (including me ofc.) vinden het leuk om naar problemen, verzonnen door producers te kijken en te blijven hopen dat ze worden opgelost. Natuurlijk worden ze opgelost en komt alles goed op het eind anders zou iedereen zeggen dat het een kut film was. En hoe stom ik het aan de ene kant ook vind dat we allemaal naar verzonnen drama kijken om waarschijnlijk ons eigen drama te vergeten: petje af voor de producer. Want wie is er meer sociaal gestoort dan een man/vrouw die een sicke serie in elkaar frutselt en het nog kloppend maakt ook? Programma's als medium: gister was er een man die de hoofden van vrouwen afhakte en ze vervolgens op het lichaam van zijn volgende 'vitcim' plaatst als die ook haar hoofd had verloren. Welke zieke geest verzint zoiets? Welke zieke geest heeft het idee bedacht dat wij, als wereldse tv-kijkers, crime-shows gaaf moeten vinden waarin om de zoveel minuten bloed, moord, dood en verderf te zien is? Mensen willen vrede op aarde, geen oorlog, moordenaars moeten in de bak al dan niet opgehangen, tegen zinloos geweld is een stichting gestart en iedereen moet gelijk worden behandeld. Maar ondertussen kijken we naar alles wat het tegenovergestelde is op tv, spelen we spellen waar je mensen moet neerknallen, zelfs de kinderen kijken geweld in tekenfilmvorm, alsof het getekende geweld niet minder erg is. 'Where is the love?'

Voor de zoveelste keer.

Want wat zou een week zijn zonder te moeten bloggen over hoe erg mijn kater wel niet is? Erg! Mijn hoofd knalt uit elkaar, mijn hersenen kunnen niet nadenken en allemaal van dat soort zelfde symptomen als ik altijd opschrijf. Ik moet echt eens over mijn prioriteiten na gaan denken. Is de kater van vandaag de lol van gister waard? Volgens mij kan ik ook zoveel lol hebben als ik minder zuip. Het is zo de gewoonte dat je bier drinkt in de kroeg, waar ik gister overigens nog raar voor aangekeken werd. Blijkbaar word je geacht als vrouw wijn te drinken, wat ik dan ook maar gedaan heb uiteindelijk. Ik zal de volgende keer, of de volgende volgende keer aangezien de volgende keer Loos is, eens een avond stappen met alleen maar cola. En dan niet 'een biertje maar!' want dat ken ik: dat word 10 keer 'een biertje maar!' en vervolgens eindig ik nog zat (zoals gister). Ik zal jullie op de hoogte houden van mijn cola-drink-avontuur.
Ondertussen zit ik mijn hoofd te masseren, wat wel echt helpt tegen de pijn, aangezien de ibuprofen dat niet doet. Ik zal zometeen maar eens een goed bord eten naar binnen werken. Vet eten helpt toch op dit soort dagen? Een daarna nog netjes een les Maatschapijwetenschappen volgen op school.

Omdat de blog een naam nodig heeft.

Kon ik je stem nog maar een keer horen
Kon ik je gezicht nog maar een keer zien
Zo oneerlijk uit het leven gegrepen
Zonder een laatste... Alles eigenlijk
Is het dat ik te weinig aan je denk?
Gaat het leven te makkelijk door zonder jou?
Of zijn we sterk, goed dat we er niet aan onderdoor gaan?
Alsof ik je nog steeds kan bellen
Alsof ik nog steeds met je de kroeg in kan
Alsof alles wat er het afgelopen jaar is gebeurd niet waar is.
Want als ik aan je denk voel ik me leeg, mijn verstand zegt dat je er niet meer bent maar mijn hart zegt van wel. Deze tegenstrijdigheid maakt me leeg, no emotions at all.
"If I had just one more day, I would tell you how much i miss you.."

"ik ben er niet aan toe."

Voor zover ik me kan herinneren is dat altijd de welbefaamde zin van de vrouw naar de man geweest. Maar helaas zijn die woorden omgedraaid van de man naar de vrouw. Ik weet niet wat het is maar schijnbaar trek ik dat soort mannen aan die "er niet aan toe zijn". Natuurlijk heb ik de film 'he's just not that into you' ook gezien en dat zou me een hoop duidelijk moeten maken natuurlijk. Maar in die film word uitgelegd dat een man dan helemaal niet meer terugbelt, wat in mijn geval wel zo is. En nu zit ik hier, voor de tweede keer, met een man die er volgens mij 'niet aan toe is'. Waar zijn de emotioneel stabiele mensen gebleven? Waarom zie je op tv alleen maar drama, onstabiele mensen? Waar blijft de vent met meer ballen dan ik? Maar volgens mij zit er diep van binnen ook de reden achter dat ik eraan vast blijf houden, omdat ik gewoon ergens over na moet denken. Bij gebrek aan ander, betere nadenkstof blijf ik maar onnodig lang aan dat soort mensen vasthouden. Wat is mijn brein crue tegenover mezelf.
Ik en mijn rode haarbandje gaan hier op school nog eens goed over nadenken.

Maandag

Omdat de regen die op mijn dakraam tikt mij niet beter laat voelen. Omdat het maandag is, koud, nat, maandag. Mijn lichaam is moe en koud en mijn hoofd heeft er ook weinig zin in. Een plus punt van dat soort dagen is dan natuurlijk wel dat je het extra waardeert om gewoon lekker in bed te kruipen met een kop choco en een filmpje. Heerlijk hoe je dan je deken tot je nek kan optrekken en de rest van de dag niks meer hoeft uit te voeren. Op maandag dan.
Wie heeft gevoelens uitgevonden en waarom kun je er af en toe zo moeilijk over doen? Ik geloof dat ik uitgeblogt ben vandaag.

sunday, bloody sunday

Zondag, de verdoemde dag in de week dat ik niet normaal kan nadenken omdat de dag daarvoor zo nodig zaterdag moet zijn. Ik wilde een enorm productieve dag hebben, aangezien ik van de week mijn boek wil laten lezen door mijn nederlands leraar. Maar gezien de omstandigheden gaat dat er niet in zitten denk ik. Straks nog wel twilight kijken bij de Poesch met Evelien en Norman en daarna naar New Moon in de bioscoop. Daar heb ik dan wel echt enorm zin in! Tot die tijd ga ik nog even balen vanwege het feit dat ik gister teveel bier en baco op heb.
Ik heb de afgelopen week wat punten terug gekregen van mijn examenweek:
Nederlands: 6.5 (die had ik laten staan van vorig jaar)
Geschiedenis: 6
Economie: 6.2
Wiskunde: 7.6
Maatschapijwetenschappen: 6.1
Het vak Maatschapijwetenscheppen heb ik voor mijn profielwerkstuk. Ik denk dat ik die ga maken over de vraag in hoeverre de media Nederland beheerst: de politiek, het denkbeeld van de burger, in hoeverre de burger zelf nog in staat is te denken. In hoeverre is de media van vandaag de kerk uit de middeleeuwen? Wanneer komt onze verlichting?

Dream a little dream with me.

Gisteravond was ik al rond 11 uur gaan slapen, of ik ook daadwerkelijk om die tijd in slaap ben gevallen is natuurlijk iedereen een raadsel. Want je zegt niet, ik ben gister om 23.18 in slaap gevallen, je weet dat niet! Anyhow, ik had vannochtend wel een droom. Eentje waarbij Pieter in het vliegtuig was omgekomen. Maar in mijn droom was ik terug gegaan in de tijd en zat ik met hem in het vliegtuig, wat er verdacht veel uitzag als een bus. Ik wist dat hij op deze vlucht zou sterven dus ik deed er alles aan om hem in leven te houden. Maar hij mocht zelf niet weten dat hij zou doodgaan. Na eerst een tijdje met hem te hebben gekletst gingen we foto's maken, van elkaar. Dat zou helpen, dan zou hij afgeleid zijn en zou hij niet dood gaan. Maar het was tevergeefs, al had hij de laatste paar minuten van zijn leven anders doorgebracht als had gemoeten, het vliegtuig/bus/whatever crashte en ik overleefde. Na flink gebaald te hebben van mijn falen ging ik op weg naar oma, daar gingen we heen. En na een tijdje bij oma te hebben gezeten kwam tot mijn grote opluchting Pieter door de deur. Hij had het WEL overleefd. Hij was uit de bus/het vliegtuig gesprongen. De rest van de droom hebben we allemaal veel lol en pret met elkaar gemaakt tot het punt dat je Wake-Up light licht word en de radio aanspringt. Toen werd ik weer wakker met het besef dat deze momenten nog maar de enige zijn dat ik semi-bij hem zal zijn.


Life ain't fair, als het 'life' is wie je de schuld kan geven.





Pieter en Jop

Old skool

Gister ben ik voor het eerst sinds 5 jaar weer in de straat geweest waar ik 4 jaar heb versleten. Met de jongen uit de vorige blog ging ik toen om. Hannah woont daar nu, schuin tegenover waar ik had gewoont. Het is helemaal opgeknapt nu, ik ook gelukkig. Maar vreemd was het wel. Waarom is het eigenlijk vreemd? Het is een straat waar ik vier jaar heb gewoond, maar dan zou het toch niet vreemd moeten zijn om daar na vijf jaar weer te komen? Of is dat nostalgie? Is het zo, omdat je daar zoveel herinneringen op gebouwd hebt, die allemaal terug komen en dat je die hoort te koesteren en gevoel bij moet krijgen? Of ben ik gewoon een sentimenteel kind die daar gevoelens bij krijgt en heeft niemand anders dat?
Ook wil ik weer een keer terug naar Absveen, de straat in Noordwijkerhout waar ik gewoond heb. Eens kijken wat voor rare gevoelens dat opwekt. Dat is tenslotte al 10 jaar geleden.
Gek, hoe je kan verlangen naar gevoelens die je hebt opgebouwd in het verleden.

Good morning

Wat is dat toch, dat ik geen ochtend mens ben. Gister sliep ik denk ik om 10 uur al en kwam er om 8 uur uit, dan zou je moeten denken dat ik fris en fruitig naast mijn bed sta, dat is tenslotte zo een 10 uur slaap. Maar mijn ogen zitten nog half dicht, mijn hersenen zijn traag en ik heb het idee dat ik meer koffie nodig heb. Maar ik denk ook niet dat het zo ver gaat dat ik nog in slaap kan vallen als ik terug in bed ga liggen, daar heb ik dan ook weer geen zin in. En ondanks dat mijn hersenen erg traag van begrip zijn op het moment, qua gedachten staan ze op volle toeren.
Dit weekend ben ik een oude vriend tegen gekomen in de kroeg, daar ben ik een tijd 24/7 mee om gegaan toen ik nog op de hambaken woonde. Gek hoe een gebeurtenis een hele groep uit het niets uit elkaar kan drijven. Na die ene fatale avond in 2003 ergens heb ik ze misschien nog een paar keer gezien. Misschien was het omdat we jong waren, naief, wisten niet hoe we ermee om moesten gaan.Of misschien was het toch omdat we onze beste tijd samen hadden gehad en we door moesten om ons eigen leven te leiden. Ik hoorde in ieder geval dat ik niet de enige was die zich afgezonderd had, hij zag ook niemand meer van toen. Mis ik het? Nu niet meer. Dat waren hele andere tijden, andere omgeving, andere mensen. Hambaken, zou genoeg moeten zeggen denk ik ;)

6:37

Dan sta je netjes om 10 over 6 naast je bed om netjes om 7.30, fris en fruitig bij de bakker te staan. God, ik ben ECHT geen ochtend mens. Ik ben dan ook al lang blij dat Bob en Poekie hun elke ochtend brompartij even achterwege laten op dit vroege tijdstip. Zelfs die slapen nog op dit onchristlijke tijdstip op een zaterdag morgen. Maar goed, je moet iets over hebben voor een leuke baan he.Ik zit hier dus, achter (voor?) mijn computer, met veel moeite mijn ontbijt weg te werken, te balen dat de verwarming het zo vroeg nog niet doet en bob van mijn schoot te gooien omdat hij mijn ontbijt wel voor me weg wil werken. Jongens, ik ga verder balen dat ik niet mijn bed terug in kan duiken. Adios!

The End..

Eindelijk, vandaag het laatste examen gehad. Om 12.00 begon het, om 14.00 moest je klaar zijn en om 12.50 stond ik buiten. Ik dacht dat ik het niet zo goed had gedaan maar na een korte evaluatie met mijn mede studenten leek het misschien nog wel mee te vallen. En nu hoop ik dat het snel volgende week is, niet dat ik wil dat het weekend snel voorbij is want die word natuurlijk ook hartstikke leuk, maar dat ik snel al mijn punten terug krijg want ik wil weten hoe ik het heb gedaan!!!!
Eigenlijk was mijn plan om het einde van de examenweek te vieren met veel wijn, sigaretten, the o.c. en Evelien. Maar ik moet morgen ochtend om 7.30 bij de bakker staan dus het word the o.c, Evelien, geen wijn of sigaretten, en vroeg naar bed.
Morgen avond allemaal maar weer inhalen dan!

Dreams

Omdat je soms op ochtenden wakker word met herinneringen van dromen waardoor je al meteen geen zin hebt in de rest van de dag. Omdat je dan misselijk, met een verrot gevoel wakker word. Ik weet ook dat het allemaal een droom was en dat soort cliché uitspraken, maar dat gevoel krijg ik er echt niet uit. Ik heb gister misschien 3 bier op, ben vroeg gaan slapen en wat later dan geplant eruit gekomen, maar ik voel me verrot en wil het liefst met een filmpje en een warme beker choco terug mijn bed in kruipen, wachten tot de zon gaat schijnen en het gevoel wat mijn droom heeft achtergelaten verdwijnt. Maar ik heb nog steeds examen week en moet eigenlijk heel hard blokken voor het maatschapijwetenschappen examen wat morgen om 12 uur op de planning staat. Ik denk dat ik stiekem toch weer mijn bed in kruip maar dan met mijn studie boeken en een kop thee, hopend dat de stof vanzelf in mijn hoofd zal glijden.

Energiek

Stuiter de stuiter de stuiter de stuiter, en dat terwijl ik laat ging slapen naast een jongen die veel interessanter was dan slapen, vannochtend om 9 uur een wiskunde examen heb gemaakt die best goed ging en van 13.00 tot 18.00 bij de bakker heb gewerkt. Het is maar goed dat ik zo de kroeg in ga met mijn long lost friend Hannah :) Mijn vingers stuiteren over het toetsenbord op zoek naar woorden om te tiepen, maar ik ben bang dat alles wat ik heb geschreven alles zal zijn wat ik vandaag zal schrijven. Dus damen und herren, einer feiner abund gewenst!

"Studie ontwijkend gedrag?"

Eigenlijk moet ik nu heel hard leren voor een economie examen die ik morgen heb. Maar het is verschrikkelijk want ik zit te stuiteren op mijn stoel en kan niet stilzitten om netjes mijn opdrachten te maken, maar iets anders doen, zoals vrienden opzoeken of zo, dat zou weer te erg zijn want dan zit leren er helemaal niet meer in. Meestal ga ik op dit soort momenten mijn kamer opruimen, ondertussen iets tegenkomen wat veel interessanter is dan opruimen of leren en vervolgens daar de hele avond mee zitten spelen. Maar mijn kamer is opgeruimd en alles 'speelbaars' is weggegooid. Ik ben dus simpelweg opgesloten met mijn blog, mijn potlood, msn en mijn economie boeken. Dan is de keus natuurlijk simpel gemaakt: bloggen! Want economie leren uit een theorie boek wat compleet oninteressant en theoretisch vertelt word is niet aantrekkelijk. En ik heb morgen pas om 12 uur dat examen dus als ik morgen nou heel vroeg op sta om dan te leren hoef ik het nu niet te doen. Toch? Studentenlogica is veel verder te zoeken dan je neus lang is, want als ik het nu gewoon leer en het morgen nog een keer herhaal zou het er extra goed inzitten en aangezien ik me aan het begin van het jaar heb voorgenomen om dit jaar goede punten te halen moet die logica toch een beetje aangepast worden. Dus inderdaad, ik moet mijn stuiterende kont een schop geven en mijn pen laten stuiteren over het papier zodat ik misschien enigszins nog iets leer vanavond. Wish me luck.

feromonen

feromoon het (bio.) door dieren geproduceerde stof die bij andere dieren van dezelfde soort een (seksuele of andere) reactie oproept.

Iedereen heeft wel een keer de uitspraak in mijn msn naam gezien "let's wake up our feromones!". En geloof me als ik zeg dat ik best een nette dame ben, maar soms kan de geur van een man je hoofd op hol laten slaan. Dat gevoel, als je niet bij hem bent, je verlangt dat wel te zijn, dat je 's-avonds in bed ligt met zijn geur nog in je neus maar niet zijn armen om je heen, dat elke kus als een aromatische hemel is, als je hem knuffelt je er helemaal in op wilt gaan, dat al je seksuele frustraties van de afgelopen jaren ineens naar boven komen en je dat goed wil maken met hem en hem alleen. En dat terwijl het allemaal een chemisch proces van de hersenen is om simpelweg voort te planten omdat dat nou eenmaal in de aard van het beestje zit. Ik vind het dan ook niet gek dat Jean-Baptiste Grenouile uit Perfume dit verlangen niet kan weerstaan en doet wat hij doet.

Vakantie

Op vakantie schreef ik eens:

De muziek golven gaan van mijn dopjes mijn oren in
onder het genot van heerlijke melodieuze noten denk ik na
waarover, over te veel, ik denk te veel.

De leegte, de leegte kruipt om mijn keel
verstikkend als ze is staar ik erin
in de diepte, de diepte van de leegte als je er niet bent
de angsten, verstikkingen en visioenen
positieve en negatieve alsof ze eigen zijn
herinner ik ze, ben ik bang voor ze

ik voel me leeg, blanco
letterlijk wit
terwijl ik omhuld word door oranje en gele lakens
Erg hoe een rouwproces kan voelen.