Afgemeld

Bij deze: ik heb je niet 'ontvriend' ik heb je niet in de steek gelaten, ik ben ook niet zielig en zo zijn er een hoop andere dingen die hyves mij verweet toen ik de knop 'profiel verwijderen' inklikte waar ik me niet schuldig over voel. Facebook deed er minder moeilijk over, maar ook die heeft de knop 'deactiveren' moeten ondervinden. Ik ben het zat om een profiel te zijn waar iedereen maar op kan kijken en dergelijke. Ja ik was ontzettend actief en ja ik weet ook dat je alles onzichtbaar kan maken voor wie je dat wilt, maar daar had ik geen zin in. Als mensen me willen leren kennen doen ze dat maar in real life. Ik 'ontmedia' mezelf, mijn weblog kan ik natuurlijk niet laten vallen, maar voor de rest zoeken jullie het allemaal maar uit op internet!
Die tijd dat ik zonder telefoon zat vond ik eerlijk gezecht ook wel lekker rustig. Misschien neem ik binnenkort een ander nummer.

Omdat het kan

Nu heb ik een hele theorie over de penis van de man bedacht, maar ben toch een beetje bang dit allemaal te publiceren. Misschien beledig ik iemand. Laat ik het maar voor me houden. Eerlijk gezegd ben ik nog steeds een beetje inspiratieloos om heerlijk lange lappen blog te typen. Ik heb pijn in mijn rug en moet zo werken, dat ziet er ook niet zo comfortabel uit. Wel ga ik vanavond naar techno in de W2. Al is het alleen maar omdat het kan in Den Bosch.
Gister ben ik met Evelien naar Ikea geweest, dat is wel het bloggen waard. Al vanaf dat ze begon met haar rijbewijs zouden we een keer het verliefde stel in de Ikea uithangen zodra ze zou zijn geslaagd. Dus wij, als twee sexy chiks in a great car, hop naar Breda. Aangezien ik een kater had en Evelien ook niet helemaal nuchter was is het de meest flauwe, foute middag geworden. Evelien zei het nog: we hadden een camera ploeg bij moeten hebben dan was het de meest succesvolle soap ever geworden! Want we zoeken het niet om aan te rijden en het zijn zelf machu picchu's. En met dat soort onzin en Krezip is onze hele dag gevuld geweest. Het valt me mee dat ik geen spierpijn in mijn buik heb vandaag. Ik heb er wel een nieuwe lamp, een huis voor mijn -40 jaar oude- cactus, fotolijstjes, gehaktballetjes, chocolade en saus aan overgehouden. Een goede vangst, al zeg ik het zelf.

Leeg

Omdat ik gewoon geen inspiratie heb.

Interpretatie

Interpretatie: de (v) [-s] hoe men iets opvat * hoe iem. iets weergeeft, vertolking.
Interpreteren: op een bep. manier uitleggen, opvatten * vertolken.

Overal waar ik kom gaat het erover: interpretatie. Een diep gesprek met mijn vader, jongens problemen, meisjes problemen, ruzies en zelfs in de geschiedenis les wordt vertelt dat je alles een beetje als fictie moet nemen vanwege de interpretatie van archeologen. Interpretatie is op de dag van vandaag denk ik het grootste probleem in de wereld. De mens denkt, de mens doet en de mens vertelt wat een ander als heel anders kan opvatten. De media maakt het er ook niet makkelijker op: geen kusje, niet binnen 5 minuten een e-mail terug, iemand 'ontvrienden' en noem maar op. De mens communiceert een hoop maar communiceert tegelijkertijd niet meer. Dingen worden zo snel mogelijk verspreid maar niemand leest en kijkt echt naar wat er gebeurd. Daarnaast wordt het met zo weinig mogelijk woorden vertelt en dan ook nog eens via een lap tekst waar geen gezichtsuitdrukking, lichaamshouding of toon bij te vinden is. Hele ruzies ontstaan door msn, sms en e-mail. Jongeren die niet meer face-to-face tegen iemand zeggen dat ze verliefd zijn maar even een smsje sturen omdat het makkelijker is om je gevoelens te uiten via een onpersoonlijk medium als je telefoon. Is het dan niet zo dat je tegen je telefoon zegt dat je verliefd op hem/haar bent fantaserend over een echt persoon?
En zo neemt de verkeerde interpretatie steeds verder de mens en de wereld over en wordt het allemaal steeds onpersoonlijker. Blijf praten met elkaar, denk na bij wat je zegt, hoe je wat zegt en via welk medium.

Weekend

Als eerste wil ik Bram feliciteren met zijn nieuwe aanwinst. 3 sterren aan de bovenkant van zijn rechter onderarm: "Hij is een ster, Hij is naar de sterren, hij is mijn ster! zo heb ik je altijd close." voor Pieter. Het ziet er echt super uit en Bram was wel de stoerste vent uit heel die tattooshop!
Als tweede heb ik echt een super weekend gehad! Na dat ik de hele dag had gewerkt heb ik een nieuwe camera gekocht: Sony Cybershot DSC-W275. Die heb ik niet zelf in mijn handen gehad tot ik bij papa was zondag aangezien ik hem van hem voor mijn verjaardag heb gekregen. Maar ik ben er super blij mee: hij is snel, fijn in omgang en de foto's (5 tot nu toe) die ik ermee heb gemaakt zijn hartstikke mooi!
Nadat ik m'n cam had gekocht ben ik met Bram naar de tattoo shop gegaan, binnen een kwartier stonden we weer buiten, op naar de trein. In Utrecht even weer veel te veel eten gehaald bij Burger King en opgegeten in de 'eetcoupé' (3 mensen met döner, wij met onze burgerking, de rest wilden we eruit schoppen maar dat mocht niet van de conducteur. Jammer dat hij ook niet meer eten voor ons wilde halen).
Bij Hannah was het echt een enorm kinderfeestje. Mijn feestjes beginnen altijd pas rond 9 uur in het weekend en niet om half 8! Anyhow, moest ik dus eerst een uurtje bijkomen van de lange dag en daarna heb ik me ook maar aan de kids gewaagd. Typische pubers van een jaar of 15/16, met zijn allen in een kringetje staand kijken wie het beste met haar heupen kan wiegen maar ondertussen een kop erbij trekken alsof het je niks kan schelen en je niet de rest probeert te imponeren. Hannah en ik hebben, na een shotje vodka anders kon het echt niet, een paar keer, heel puberaal, laten zien hoe het wel moest. Rond 2 uur lag ik te slapen in een een persoons bed naast mijn lieve vriendje. Een enorm foute, maar gezellige avond!
Zondag bij papa geweest. Fijn om weer een keer met die vertrouwde tram door Amsterdam te rijden. Fijn om weer een keer in het huis te zijn en al helemaal fijn om papa en Laszlo weer een keer te zien. Laszlo gaf me deze keer zowaar een knuffel.
En dan is het nu weer maandag en kan ik nog steeds niet uitslapen (dat is niet mogelijk met 3 snurkende mensen, waaronder ik, in een een persoonsbed met zn 2en). Maar de doordeweekse dagen gaan verder en het serieuze leven begint weer. Op naar de fysio, school, tandarts, Loes, slapen, school, Avatar, slapen, school, Bram, Slapen, school, Hannah, slapen, school, plein 79, slapen, werken, weekend.

Vrij

Vandaag eindelijk een vrije dag. "Maar Asha, in je vorige blog gaf je toe dat je de hele week niks hebt gedaan?!" Ja maar dan zit je toch elke keer in je achterhoofd te pushen dat je wel iets moet gaan doen. Vandaag hoef ik niets, geen werk, geen school, niet leren. Alleen zometeen thee drinken met Loes, de stad in op zoek naar een nieuwe camera en vanavond lekker een filmpje kijken. Maar dat moet niet, dat wil ik. Heerlijk, zo'n vrije dag. Ook mag ik jullie vertellen dat ik de trotse eigenaar ben van Jop, of hij van mij, maar net hoe je het ziet. Verder is mijn hoofd nog een beetje afwapsig van het bier gister dus nok ik maar met schrijven aangezien ik anders mijn reputatie echt omlaag ga halen qua schrijfstyle.

Einde examenweek

En nou moet ik eerlijk toegeven dat ik mezelf op een schaal van 10 een 3 geef voor de hoeveelheid werk die ik heb verricht. Theorie leren is niet een van mijn sterkste kanten, ik ben dan ook blij dat ik het idee universiteit los gelaten heb. Maar zo merk ik dat ook elke keer weer bij een examenweek: ik leg mijn boeken netjes voor mijn neus, kijk er 5 seconden in, bedenk me dat het geen zin heeft om dat in mijn hoofd te pompen en ga iets anders doen. Ik moet het hebben van de stof die mij in de les vertelt wordt. Dan zou je zeggen dat ik netjes bij elke les aanwezig zou moeten zijn. Maar daar ben ik ook al een beetje slecht in.
Toch zijn de examens iets minder erg gegaan dan ik had verwacht. Economie viel aardig mee, bij literatuur had ik een blokkade maar wel alles ingevuld, maatschapijwetenschappen is meer filosofie en geschiedenis, tsja, dat waren meerkeuzevragen. Nee, dat is geen kans van 0.25 dat ik nu een voldoene heb want ik heb ze niet gegokt! Gelukkig ben ik er deze examenweek, 5 verder, achter gekomen dat ik een woordenboek mag gebruiken. Ik moet zeggen dat die al een aantal keer mijn kont gered heeft deze week! Voor de examens zelf heb ik nooit stress, die doen me niks. Maar nu ga ik stressen tot ik alle 4 de punten binnen heb! Ik heb gelukkig al een 7.3 staan voor wiskunde, trots gehaald vorig jaar in een herkansing. Dat is al een keer minder stress, als nu de rest ook zulke hoge cijfers zijn ben ik gelukkig. En anders wordt het scherpstellen naar de herkansingsweek.

The vampire diaries

Ben je een fan van Twilight? Dan is The Vampire Diaries zeker een aanrader. De eerste aflevering vond ik het toch iets te veel van hetzelfde. De gevoelens, ideeën en conversaties lopen erg op een lijn. Maar de gebeurtenissen zijn wel anders. Er is meer actie, meer complotten en iets minder drama. Je zou kunnen zeggen dat het idee 'vampier' en 'heks' wat meer is uitgewerkt dan het af en toe iets te dramatische Twilight. The Vampire Diaries is trouwens ook oorpsronkelijk van een boek, geschreven door L.J. Smith, zelfs de plaatjes op de kaft komen overeen met de sfeer van de Twilight boeken. Even samengevat: een depresieve vampier is vegetarisch (eet alleen dieren ipv mensen), probeert the love of his life terug te vinden in een meisje die precies op zijn ex lijkt, wordt ondertussen verliefd, vanuit allebei is er een hoop drama rond het fenomeen 'sterfelijke' en 'vampier' die niet verliefd mogen worden en ondertussen is er de moordlustige, sexy broer die even alles komt opjagen. Los gezien van het feit dat Twilight eerder uitkwam dan the Vampire Diaries en even niet vergelijkend: het is een goed eerste, en laatste geloof ik, seizoen.

Moeige opsomming

Na een niet zo lange dag met een volle planning. Vannochtend rustig rond een uurtje of 8 opgestaan, even geleerd, gedouche't, naar de Bruna gefietst voor nieuwe Postcrossing kaarten, gewerkt, bij Jop geweest, naar Bram gefietst, op ziekenbezoek bij Evelientje Appelsientje in het ziekehuis, friet eten bij de tourist nadat de friettent op de rompert dicht was, nog heel gezellig gekletst met Jop en Bram en thuis gekomen met bevroren tenen omdat All Stars er wel super uitzien maar niet erg goed tegen de kouw zijn. En nu zit ik met een rozig gevoel van verliefdheid, vol van de friet met slaperige oogjes te balen dat mijn lenzen nog uit moeten aangezien mijn lenzen doosje en vloeistof in de badkamer liggen en ik op zolder zit. Oh, en ik moet ook plassen wat dus ook nog eens in de badkamer moet gebeuren. Ik denk dat ik er maar allemaal aan toe geef: ik loop naar de badkamer, ga plassen, doe mijn lenzen uit, maak met alle moeite een kop thee beneden, plof in bed en zet met meer moeite maar een filmpje op: Facory Girl, gebaseerd op Andy Warhol. De man die alles in goud veranderde. Over en uit.

Dagen van Stro

En dagen van Geluk. De ene dag ben ik de hele dag niet te genieten en de volgende kan ik het zonnetje zelf zijn. Jammer dat ik er zo afhankelijk van ben, gister kon ik niks, had nergens zin in, niks was leuk en ik wilde al helemaal niet de deur uit. Vandaag is alles leuk, ik wil graag iets doen en mijn kamer is ook weer helemaal netjes (mede dankzij geplant bezoek vanavond). Maar alsof ik een dagelijkse bordeliner ben ipv met de minuut kan het morgen weer omslaan naar regen en bliksem. Niet dat ik dan het hele huis kort en klein sla, iedereen uitscheld en met de keukenkastjes ga slaan, begrijp me niet verkeerd. Maar dan wil ik toch liever alleen zijn, of met mijn knuffel beer, of met een filmpje op bed met een beker warme choco. Toch, zoals ik de vorige keer schreef toen ik zo'n dag had: het laat je wel meer genieten van de kleine dingen: van die beker choco, of een romantische film. Die zijn half niet zo mooi/lekker als je een goede bui hebt. En als je dan een goede bui hebt geniet je extra van de goede, actieve dingen: koken, de tafel dekken, drinken klaarzetten voordat je ouders thuis komen, fietsen, muziek maar toch ook de koffie is heerlijk. Eigenlijk moet ik niet klagen en inzien dat mijn extreme buien wel fijn zijn, en dan bedoel ik vooral de goede zoals vandaag! Nu wil ik wel nog uit de wereld helpen dat ik alleen maar extreme buien heb. Want die er tussen in, de 'neutralere' heb ik natuurlijk ook.

Filosofie

Ik ken het klappen van de zweep,
Ik ken de regels van het spel,
Ik ken de zin van het bestaan,
Maar als ik drink dan gaat het wel.

Jan Boerstoel

De meeste dromen zijn bedrog.

En dat vind ik helemaal niet erg. Mijn dromen zijn namelijk altijd zo wazig dat ze niet geen bedrog kunnen zijn. Dromen is kut. En dan bedoel ik niet dagdromen of dromen over de toekomst, maar dromen in de nacht. En dan bedoel ik van die dromen waar je 's-ochtends echt met een kut gevoel door wakker wordt. Al zijn het geweldige dromen, kut dromen, nachtmerries of gewoon aardig neutrale dromen: ik wordt altijd wakker met het gevoel dat ik een heel avontuur heb beleefd en ik helemaal niet geslapen heb. Mijn hoofd staat, en ik ben pas 12 minuten wakker, op volle toeren na te denken en ik wordt even helemaal gek van de chaos in mijn hoofd want denk niet dat er in die toeren enige logica of chronologie zit. Nee, geef mij maar droomloze nachten en trouwens ook dagdroomloze dagen.
Ik hoop dat ik na een lekker ontbijtje wat tot rust kom, gezien het feit dat ik twee examens heb vandaag die ik toch redelijk voldoende zou moeten kunnen maken. Ik ga even genieten van heerlijke boterhammen, een kop koffie en een beker jus d'orange en stort me dan maar weer volledig op school. Voor zover dat mogelijk is want gister zou ik dat eigenlijk ook doen en dat is er ook niet van gekomen. Wish me luck!

54

Omdat ik wist dat dit ging gebeuren. Diep van binnen wist ik dat ik loog toen ik zei dat ik een rustige, redelijk nuchtere zaterdag avond zou hebben. Ik heb volgende week examens en ik zou nu heel hard aan het leren moeten zijn. Maar aangezien het gister weer veel te gezellig was, met te veel wijn en bier en een nacht naast een leuke jongen ben ik bang dat mijn zompige brein niet veel waard is vandaag. Toch, met mijn geschiedenis boeken voor mijn neus en mijn paarse pot thee en beker met eekhoorntjes en nootjes probeer ik nog enigszins een beetje van de stof te absorberen in mijn sponzige hersens. Maar ik ben bang dat er niet veel van 'hard studeren' gaat komen vandaag. Zometeen, rond half 6, moet ik naar Eindhoven. Leuk uit eten met de familie Hoogers. Ik zal mijn boek meenemen zodat ik in de auto nog het een en ander kan doornemen. Ooit word ik wel een verstandige meid, of een verdwaalde schrijfster, maar nu nog even niet.

P.S. In week 7 zullen we een weekje gemist moeten worden: lekker een week naar Bospark het Wolfsven met Hannah, Jop, Bram, Bas en Evelien :D Kan de tijd niet wat sneller gaan?

Nederhop

Ik zit hier met mijn beer op schoot. En dan bedoel ik niet de beer die Loes bedoelt (haar vriend) maar een beer, zwart, zacht, ligt normaal in m'n bed, een knuffel dus. Vandaag heb ik zin in knuffellen, en ja ik heb pluche beesten in mijn bed liggen. Welgetelt: 6. Maar ondertussen 'klapt de bas uit m'n boxen' met Opgezwolle. Tegenover die zwarte, lieve, zachte beer staat dan wel weer gruwelijke hiphop. Noem me old fashion maar ik luister nog steeds naar 'eigen wereld', heerlijk album en durf me eens ongelijk te geven. Misschien moet ik Pieter maar weer eens aanspreken op nieuwe hiphop. Al heeft hij me die regelmatig toegestuurt geloof ik. Sorrie Piet. Ik zal Skiggy Rapz eens aanzetten; een andere sound dan Opgezwolle maar het klinkt ook zeker lekker.
Vandaag heb ik weer de hele dag gewerkt, god I love that job. Het is nog steeds gezellig, leuke klanten en leuk werk. Alhoewel ik na een 07.30 - 16.00 werkdag wel moe ben. Maar ik heb alweer mijn schoonheidsslaapje gehad en over 2 uurtjes kan de zaterdag avond weer knallen zoals geen ander. Vandaag staat stappen niet op het schema: volgende week examens. Maar het gaat zeker gezellig worden met m'm flesje Prosecco en vriendjes. Eet smakelijk!

Verwend

Omdat ik zelfs het senseo apparaat te langzaam vind, omdat ik boos ben dat mijn papa mijn telefoon rekening niet heeft betaald en omdat ik boos word als niemand zin heeft iets leuks met me te doen. Vanaf vandaag benoem ik mij mede tot de verwende mens. Nu staan hier natuurlijk allerlei andere dingen tegenover die mij niet verwend maken zoals al die andere rekeningen die ik zelf moet betalen, een droom over een date met een jongen die ik nooit zal krijgen en mag ik hier de kater bij rekenen die ik heb gekregen omdat ik weer eens teveel geld heb opgezopen in de kroeg? Het was dan uiterraard wel heel gezellig. Maar ik heb al weer een tijdje niet geblogt over hoe erg mijn kater is. Dus bij deze vertel ik jullie dat ik gister om 2 uur in bed lag en vannochtend netjes om 9 uur in de geschiedenis les zat, met trillende handen en een brak hoofd. Om half 11 ben ik dan ook weer terug mijn bed in gekropen maar nu gaat de dag weer verder. Even een lesje literatuur en dan weer lekker aan de leer voor volgende week tot vanavond 9 uur dan laat ik mijn tattooage bij werken. Het word weer een spannende dag!

Kinderen.

3 weken geleden is Thirza geboren, het dochtertje van Daniël en Deborah, de bakker en de bakster. Vraag me niet waarom maar ik wacht al de hele dag op die ene vraag. Rond een uurtje of 4 kwam er vandaag een man binnen wandelen. Een lief ogende, ondergesneeuwde man die die ene vraag stelde: "is ze van jou?" wijzend naar het geboortekaartje. Ik kijk de man met een scheef hoofd aan en vertel hem dat ik daar graag nog een paar jaar mee wil wachten. Hij geeft me groot gelijk. Maar als ik zeg dat ik daar nog een paar jaar mee wil wachten betekent dat eigenlijk dat ik deze man heb wijs gemaakt dat ik kinderen wil. Al vanaf mijn 14e ben ik bezig met dit topic en al vanaf mijn 14e vind ik dat ik geen eigen kinderen wil. Geloof me als ik zeg dat ik graag lachende kinderstemmetjes en rennende kinderen door mijn huis zou willen later, maar als ik me dan bedenk in wat voor wereld ik ze plaats schaam ik me voor mijn eigen egoisme dat ik zorgeloze kinderen hier in wil neerzetten. En dan bedoel ik niet de wereld, de wereld is prachtig! Maar de bevolking die deze wereld zo moeilijk leefbaar maakt. 'The world is confused. Not actualy the world, just the people in it*' De wereld wordt beheerst door een stel hypocriete, arrogante, egoistische leiders die alleen maar denken aan macht en andere bullshit. Daarnaast heb ik de nodige portie ergernis gezien in deze wereld om te zien dat de bevolking niet koek en ei is. En dan bedoel ik niet alleen op het nieuws. Wie ben ik dan om te zeggen dat ik hier onschuldige kinderen mag neerzetten? Adopteren is al lang een optie die in mijn hoofd die biologische kinderen aan de kant schuift. Waarom niet een kind pakken die al op deze wereld is, die een betere wereld geven en zorgen dat hij/zij toch nog een kans krijgt en ze alle liefde van de wereld laten zien en geven. Misschien kan ik ooit op een dag echt mijn moedergevoelens niet negeren en wil ik toch één kind van mezelf. Ik plan niet voor niets al twee jaar perfect lekkere en slimme kinderen met Jop.

*Quote uit SLC Punk door Stevo. <3 that movie!

Dit blogje is met pen en een kladblokje ontstaan op de toonbank van de broodspecialist. Je moet toch iets als het rustig is op je werk en je inspiratie hebt om te bloggen.

Liefde

Vanavond vlocht jou lichaam zich
door de tralies van mijn oogleden
en de hele nacht zuchtte mijn slaap
bij het zoete gewicht van jou aanwezigheid.

Yorgos Manousakis

Economie

Voor de een het leukste wat er is, voor de ander, ik dus, echt chinees. Niet alleen omdat ze van die bullshit nieuwe woorden bedenken maar ook omdat het me gewoon geen zak interesseert. Het maakt mij niet uit wat de overheid voor liqiuditatie massa's waar heeft en hoe ik die uitreken. Het maakt me ook niet uit hoe ik een betalingsbalans op stel en het maakt me al helemaal geen ruk uit welk bedrijf hoe word genoemd. Iemand die geld hoort te krijgen is ineens een debiteur en iemand die geld moet geven ineens een crediteur, of was het andersom. Economie is vandaag uit geroepen tot het meest saaie vak in school history. Niet alleen de uitgever geeft een saaie impressie door een boek uit de jaren '90 te publiceren, mijn juf snapt ook de helft van de vragen niet die ik stel. Helaas moet ik wel in dit vak examen doen en moet ik dit jaar de hele stof van 4 en 5 havo behandelen. Damn I'm doomed. Nog 2 SE weken te gaan en een centraal examen en dan ben ik er gelukkig van af. En als het ooit zover komt dat ik een eigen bedrijf op start kom ik terug op mijn aller eerste punt: ik huur een acountant die dat soort saai werk wel leuk vind om te doen.

Van mobiel gestoord naar compleet onbereikbaar.

Waar ik eerst nog gebeld en ge'sms't kon worden ben ik nu helemaal afgesloten. Ik kan dus ook niet meer gebeld worden :( Ik haal vanmiddag even een ander nr en als je die wilt hebben moet je maar even roepen ^^

Miss ongeduld

Hier zit ik dan, na ruim 4 dagen nok out te hebben gelegen van de buikgriep, die waarschijnlijk deels veroorzaakt werd door stress, met een appel, mijn paarse pot thee en een beker met een vogel, eieren en insecten erop opnieuw mijn hele week vol te plannen. Mijn kamer is weer opgeruimd en ik zit er aan te denken om vanavond the finishing touch van mijn bijna glad witte muur toe te passen. En dat alles terwijl mijn buik nog wel lichtelijk geiriteerd raakt bij elke beweging die ik maak, maar na 4 dagen stil liggen word ik nu toch echt gek. Ik ben blij als morgen om 9 uur de wekker gaat en ik weer vrolijk naar mijn les Economie mag, terwijl ik Economie gruwelijk haat. Gewoon weer naar school, onder de mensen en terug het systeem in. Alhoewel ik wel moet zeggen dat zo'n nok-out je wel aan je goede voornemen houdt. Ik had geen gezeik, geen one-night-stands en geen vertrouwen in verkeerde mensen de afgelopen paar dagen. Dat is dan wel weer een goed begin van 2010. Nog een avondje thuis zitten, of thuis schilderen en geef me dan maar weer gewoon mijn leven terug. Dank u :)

Update

Ik geloof dat de bacterien nu wel aardig klaar zijn met het bombarderen van mijn lichaam. De tweede wereld oorlog had zich van de geschiedenis les verplaatst naar mijn buikholte. Erg fijn.
Verder heb ik gister een erg nuttige film dag gehad. De karakters zijn uitgeschreven en we hebben een redelijk beeld hoe ze eruit komen te zien. We hebben misschien zelfs al een actrice.
Daarnaast is Jop gister op ziekenbezoek gekomen, yay, eindelijk weer gezeligheid na 4 dagen geen bekenden behalve familie. Californication is echt een gave serie. Ik houd echt van die kerel. Nu even snel seizoen twee in mn eentje af kijken en dan weer seizoen 3 verder kijken met Jop. Genius!
En de rest van de dag moet ik nu dus gaan besteden aan achterstallig schoolwerk en californication. Van de 'vakantie' dagen van de afgelopen tijd wordt ik nu weer in het diepe gegooid met drukte. Hoewel ik nog wel rustig op mijn stoel blijf zitten aangezien ik vannochtend nog steeds een beetje last had van buikpijn.

Pieter

Pieter zag ik niet als iemand die kinderen kreeg, een gezin startte, samenwonen, een big carreer krijgen en zo. Hij wilde het allemaal wel en daarom zag ik het hem doen. Maar wie hij was pastte niet in dat plaatje. Pieter was party Pieter, het moest allemaal niet te moeilijk. Twee zinnen uit songteksten zitten al een tijdje in mijn hoofd die me constant aan hem herinneren:

"This is our decision, to live fast and die young.
We've got the vision, now let's have some fun.
Yeah, it's overwhelming, but what else can we do.
Get jobs in offices, and wake up for the morning commute?"

"Forever young, i want to be forever young
Do you really want to live forever, forever forever"

Pieter leefde snel, hij leefde veel, hij had veel fun en deed waar hij zin in had. Hij was jong, maar hij zal altijd jong voortleven. Hij zal altijd herinnert worden als Party-Pieter, als een jonge frisse knul. Hij zal niet oud, verdorven, bejaard, wijs, succesvol hoe dan ook herrinnert worden, maar zo iemand was hij ook niet. Alsof het nu duidelijk is dat hij dat echt nooit zou worden en we dat allang konden weten.
Als je begrijpt wat ik bedoel.

Update: ik heb het over deze Forever Young - Alphaville
http://www.youtube.com/watch?v=n7CuJ8cR9sg
Niet de nieuwe vercrackte gay versie van Jay-Z ><

Ziek

Naast het "ah, fuck!" vanwege de pijn in mijn buik en de verveel praat tegen mam komt er niet veel uit. Van de pijn in mijn buik word ik af en toe misselijk en het enige wat ik kan doen is met opgetrokken knieën in bed liggen. Meer wil ik niet tiepen want the pain is killing me.

Stichting Afrikaanse vrienden

Iedereen weet natuurlijk dat het in delen van Afrika niet echt hoog welvaardig te noemen is. Veel mensen leven in armoede met vies drinkwater, weinig scholing en nouwelijks te eten. Stichting Afrikaanse vrienden verstrekt aan deze mensen mikrokredieten zodat de ontwikkeling en welvaat toch nog vooruit gaat. Want: "geef een man een vis en hij heeft een dag te eten, geef een man een hengel en hij heeft altijd te eten."
Op school zijn we op dit moment bezig met het boek "ontwikkelings samenwerking". Als ik lees wat er allemaal in de wereld speelt, wat ik altijd al wist maar nooit naar heb gekeken, wordt ik enorm boos en dat zou jij ook moeten worden. Niet alleen dat ik het oneerlijk vind dat ze geen eten hebben, maar ook dat ze niet vooruit komen.
Vandaar dat wij met onze klas ons inzetten voor het goede doel. De man die deze stichting (stichting Afrikaanse vrienden) heeft opgezet is een vriend van mijn leraar en hij komt binnenkort ook langs om ons het een en ander te vertellen. Maar om hem en zijn stichting een steuntje in de rug te geven hebben wij, heel cliché, een Loterij gestart. Je kan bij mij voor 3 euro een lot kopen, wat de prijzen zijn word pas bekend als we weten hoeveel loten we verkocht hebben. Wel kan je op de site: www.afrikaansevrienden.nl de onwikkelingen van de lotto en van de stichting in de gaten houden.
Dus lieve lezers: koop van mij een lot en help stichting Afrikaanse vrienden om ook deze mensen een kans te geven. Het is voor jou maar 3 euro, voor hun 12 flesjes chloor om water te reinigen of een week lang te eten voor een gezin, noem zo de mogelijkheden maar op!
En zeg nou niet, maar Asha, heb jij zelf al wel loten gekocht? Want: ja! Ik heb er twee. En niet omdat ik wil winnen, maar omdat ik deze lieve mensen ook een kans wil geven.

Project pallet

Na 5 jaar was het vandaag dan eindelijk zover: ik ging een bed bouwen van Pallets. Nadat we ze eerst in de stad wilde halen maar de poortjes dicht waren heeft Willy ze bij een oud-papier ding gehaald op de ertveldseweg. Deze waren alleen iets groter dan gepland, wat verder niet uitmaakt want nu hoefde ik er maar 4 naar boven te shouwen ipv 6. Dat naar boven sjouwen is met een hoop gevloek, gescheld en veel bloed, zweet en tranen eindelijk gelukt. Nadat ik nog wat agressie op de spijkers en schroeven mocht botvieren lag na anderhalf uur dan eindelijk een 4 pallet bevattend bed in mijn kamer :D
Mijn armen zijn moe, ik ben genoeg agressie kwijt voor de komende maand en mn kamer ruikt naar hout. Ook heb ik wat krasjes overgehouden op mijn armen en stink ik naar zweet. Ik heb alleen nog geen tijd om mijn vrouwelijkheid terug te vinden onder een warme douche want ik moet nu mijn id-kaart ophalen en dan nog een les volgen.
Geloof me, na deze klus is een bouwpakket van Ikea helemaal niks meer!

Altijd heimwee naar een plek waarvan ik niet weet waar hij is. Altijd op zoek naar een persoon die ik niet ken. Continue verdwaald in de wereld maar ik weet niet waar naar ik op weg ben. Als ik de tram in door de straten van amsterdam zie glijden zie ik slangen, als ik de bus door de straten van Den Bosch zie rijden zie ik lego-blokjes op wielen en als ik de trein door Nederland zie rijden zie ik een grote massa-buis. Allen op weg om grote groepen mensen ergens heen te brengen maar weten de mensen eigenlijk wel waar ze heen gaan? Weten ze uberhaupt waar ze vandaan komen? Altijd maar op weg naar the greater good terwijl alle mensen the greater good lang geleden zijn vergeten. The ones who care don't know and the ones who know don't care. Ik vraag mij nogmaals af waar de verlichting blijft.
En de rest van de tijd probeer ik me te focussen op school zodat ook ik kan meedoen aan the greater good.
Wel heb ik vandaag mijn kamer af gekregen. Nouja, ik moet stiekem nog een klein stukje muur wit verven maar voor de rest zijn de balken lila, de ene muur paars en de andere wit. Nu alleen nog alles terug op zijn plek zetten en pallets halen bij de Lush zodat ik weer wat beter slaap en nog wat fotolijstjes kopen voor aan de witte muur. Maar wat een bende! Zo netjes iemand kan opruimen kan ik er een troep van maken. En dan denk je dat mensen die altijd in de troep leven er een georganiseerde bende van maken en altijd alles weten te liggen: nou, mooi niet dus!

Happy B-day to me

Nouja eigenlijk gister dus. 20 jaar klinkt misschien grootser dan het is maar in mijn hoofd heb ik al een heel besef gehad. Misschien niet alleen omdat ik 20 ben geworden en ik denk dat je dit besef ook eigenlijk pas op je 21e moet krijgen. Maar het is leuk geweest. De grappen zijn over. Wat Vanessa al een tijd probeerd ga ik ook proberen: het leven serieus nemen. Ofja, ietwat serieuzer dan. Ik moet meer studeren, minder drinken, minder one-night-stands, meer liefde en wat minder 'ach, what the heck!'. Starting now, omdat ik over 25 minuten met mijn verse lenzen in de geschiedenis les moet zitten waar één iemand me voortaan niet meer als 'het meisje dat mij met de blik probeert te doden' kent maar als the party girl die gewoon niet tegen ochtenden kan.
Nee, ik heb geen spannende cadeau's gekregen en mijn dag was verder sowieso eigenlijk niet zo spannend. Het stappen in een veel te leeg plein gaf ook niet de voldoening die hij had moeten geven maar wel een flinke huilbui de volgende ochtend (mede oorzaak door het besef). Dus, maar hopen dat dit het verdriet is geweest wat ik het komende jaar niet ga krijgen, dan heb ik er helemaal zin in.
Laat de liefde, hoop, trots en ook veel pijn maar komen: Ik ben er klaar voor!

hbo Jounalistiek

Na lang piekeren, of eigenlijk een uurtje of 3, had ik toch deels besloten de opleiding in Utrecht te volgen. Met de grootte van de stad en de school lijkt het me dat je daar toch verder komt dan in Tilburg. Nu was mijn plan: aanmelden voor allebei de opleidingen, naar de open dagen gaan (die pas in februari zijn) en dan beslissen naar welke ik ga. Dus ik vandaag heel enthousiast (snotterend, hoestend, brak en de helft niet lezend) me aangemeld voor Tilburg en was ik helemaal trots. Toen ik me daarna aan wilde melden voor Utrecht kwam ik er echter achter dat ik me dus niet kan aanmelden voor twee loting opleidingen! Stiekem baal ik nu dus een beetje dat ik als eerste me voor Tilburg heb aangemeld. Maar misschien is het ook wel mijn grootsheidswaanzin die zich er van overtuigd dat ik naar Utrecht wil. Ik kan me nog goed herinneren dat ik ben weggerent uit Amsterdam omdat de stad zo groot en eenzaam was. Gaat het zelfde gebeuren als ik naar Utrecht zou gaan? Nu zit er natuurlijk wel verschil in dat ik niet meteen naar Utrecht zou verhuizen, wat in Amsterdam wel het geval was. We zullen zien wat er uit dit avontuur komt en of ik uberhaupt word aangenomen op een van de twee opleidingen.
Ook ben ik tussen neus en lippen door gevraagd of ik af en toe wat zou willen schrijven voor www.versheid.com en ben ik ook benieuwd wat daar uit gaat komen.

Gelukkig nieuwjaar

En maar hopen dat 2010 een goed jaar wordt! Ik denk dat we dat allemaal wel een keertje verdienen. Voornemens: geen gezeik, geen aandacht besteden aan mensen die het niet waard zijn, misschien wat minder zuipen en veel, heel veel lol maken!
Gister was een mooie avond, met de nodige pijn van het gemis van Pieter, echt een super avond! Bij Bram was het geweldig, al mijn geliefden bij elkaar, in het plein was het geweldig: alleen nooit gedacht dat ik ooit nog iets anders daar op de wc zou doen dan plassen. En de zonsopgang die ik al de hele week wilde zien is toch achter een gordijn geworden in plaats van bij de zuiderplas. We waren goed op weg, en ik was er heilig van overtuigd dat we ook echt naar de zuiderplas zouden gaan lopen, maar mijn metgezel was het iets minder eens met deze verre reis dus is het eindstation de stadsmuur geworden. Ook een leuk stukje, dan moet je alleen niet in het gras donderen met je nieuwe schoenen.
Mijn status op het moment na deze wilde nacht: 2 uurtjes slaap, mijn hoofd gonsd, mijn lippen doen zeer, mijn benen zijn moe en de rest van mijn lichaam wil geloof ik ook niet zo. 15 minuten geleden ben ik met deze blog begonnen, en dat terwijl ik normaal gesproken binnen 3 minuten een blog schrijf.
En dan nu lekker onder de wol kruipen met een kop thee, babel op nl 3 en me voorbereiden voor morgen: schilderen en nog meer stappen als pre-party voor mn birthday (zondag).