A Clockwork Orange

Vorig jaar lowlands zat ik na een lijn bij te komen bij Kyteman samen met Evelien en Bas op het veld bij de Alpha. Nietsvermoedend zie ik ineens 3 mannen in het wit met rare bolhoedjes en wandelstokken voorbij komen. Tegenover ons op het pad blijven ze stilstaan. Ik tik Bas aan om deze rare vertoning te laten zien en hij mompelt iets over Clockwork Orange en Beethoven. Ik met mijn lijnhoofd en onwetenheid snap hier niks van en hij zegt dat ik maar even met ze moet gaan praten over Beethoven. Eigenlijk wilde ik niet, de lijn maakte me een beetje vaag en niet zo in staat om ineens een vreemde witte man met een bolhoed, wandelstok en een tok aan te spreken. Toch heb ik mijn ballen verzamelt en ben ik met een van deze mannen gaan praten. Na een 10-minuten lang, best interessant gesprek over melk, beethoven en andere politieke problemen ben ik toch maar terug naar Bas en Evelien gegaan want we moesten door naar de volgende band. Ik vroeg Bas wat het nou allemaal te betekenen had en hij legde me het verhaal van A Clockwork Orange uit. Mannen in witte kledij die mensen in elkaar sloegen en vrouwen verkrachtte in een film. Ja leuk hoor, dat wil ik allemaal niet weten! Maar ik moest de film een keer kijken. Een week later stond hij op mijn computer maar nadat ik wat gewelddadige stukjes op youtube had gekeken durfde ik hem eigenlijk niet zo goed alleen te kijken. Nu, een half jaar later, heb ik hem eindelijk met Loes bekeken. Het begin vond ik verschrikkelijk! Ik houd helemaal niet van al die geweldadigheid! Maar gellukkig hield dat na een drie kwartier wel op. Nu ik de film gezien heb ben ik blij dat ik dat gedaan heb. De politieke visie die er in voorkomt is erg interessant en denk ik ook zeer typerend voor de jaren '70. Ik ben blij dat ik dit stukje filosofie bekeken heb en misschien dat ik hem nog een keer op dvd aanschaf. Maar nu ga ik proberen toch de gewelddadige scenes uit mijn hoofd te krijgen, want hoe stoer ik hem gekeken heb, zoveel nachtmerries kunnen er bij mij ook van komen.