Cinderella

Vandaag heb ik mijn stiefvader geholpen met het rondbrengen van de post. Dit ga ik de komende weken over nemen omdat ik toch niks beter te doen heb en de centjes goed kan gebruiken. Vandaag zijn we met zijn bus gegaan maar de volgende keren zal ik toch op mijn eigen fietsje moeten gaan. Daar is dus de gewenste lichaamsbeweging. Joepie! Maar naast de lichaamsbeweging, bezigheidstherapie en centjes is het een super buurt waar ik moet lopen. Namelijk de kastelen in Engelen. Een klein meisje zoals ik, die daar rondloopt met kleding zonder merkje, binnenkort wonend in een crappy studentenhuis en uit een milieu komende waar Louis Vuiton niet eens bestond, voel ik me stiekem een beetje Cinderella. Het zijn prachtige nieuwbouw huizen waar je wel op moet kwijlen als je langs loopt. Om de 10 deuren is de gevel anders en alles is nieuw. Kijk je naar binnen zie je de Prada's en Gucci tassen in overvloed en voor bijna elke deur staat een Audi. En als ik daar zo rondloop droom ik een beetje van dat leven. Hoe heerlijk het me stiekem lijkt om in een kasteel te wonen met een Audi voor de deur en merk tassen. Maar als ik me dan bedenk wat voor types er achter die deur wonen, wat voor mensen er in die Audi's rijden, wat voor roddeltantes hun blackberries uit hun nieuwe 300 euro kostende Gucci tas halen, ben ik blij dat ik daar niet bij ben. Ben ik blij dat ik zelf mijn studie moet betalen, mijn rijbewijs en dat ik blij ben met mijn tweede hands Sony Ericson walkman phone. Ik ben blij dat mijn buren mij niet veroordelen als ik een dag niet op hakken loop en dat ik lekker mijn kleding bij de H&M kan kopen. Soms mag je dat ook wel waarderen denk ik zo.