Toeval

Vandaag was echt een dag vol toeval. Hij begon om half 9 in een hostel. Na een schaars ontbijt zijn we Galway onveilig wezen maken. Eerst even wat geshopt om vervolgens aan een vol getatooeerde man te vragen waar een tattoo shop was. Na de weg te hebben gekregen en een tip om te vragen naar Junior zijn we op zoek gegaan. Onderweg kwamen we een man tegen, een prachtig verschijnsel met een zelfde trilby op zijn hoofd als ik, met een gitaar en prachtig mooie ogen. "somewhere over the rainbow" zong hij met de meest mooie stem door de 'shopstreet' van Galway. Ik kon niet anders dan even stilstaan en luisteren naar het mooiste ooit. Dat nummer doet me altijd aan Pieter denken op een goede manier. Ik kreeg kriebels in mijn buik. Na een half uur verder zoeken hadden we eindelijk de tattoo shop gevonden. Ze hadden tijd vandaag en voor wat ik wilde moest ik 70 euro betalen. In de wachtruimte kwam er een Nederlandse jongen naar ons toe, even chitchatten. Toen hij weer wegliep merkte Hannah op dat hij enorm veel van Pieter weg had. Zelfs zijn stem kwam een beetje over een. Ik zou eigenlijk getatooeerd worden door ene Augis maar uiteindelijk bleek toch Junior tijd te hebben, zoals de man had aanbevolen. Nu staat er 'Fraternite' in het handschrift van Pieter op mijn pols en 'Liberte' in het handschrift van pap op mijn boven arm. En het is prachtig! Nadat we nog wat rondwandelden door Galway en aan het water dit alles hadden besproken hadden we om 1800 de bus terug naar Doolin. Halver wegen de reis was daar, jawel, een rainbow! Als een grote halo straalde hij trots en helder in de lucht. Echt amazing! Ik keek uit het raam, bedacht me hoe mooi en vol toeval deze dag was geweest en kreeg tranen in mijn ogen. Tranen an geluk, tranen van verdriet en kriebels in mijn buik terugdenkend aan de zingende man. What a wonderfull day.