maandag 20 september 2010

Van groot naar klein en weer terug

Op mijn bureau staat een 22" flatscreen, daarvoor had ik een 15" flatscreen en daarvoor een 19" beeldbuis. Nu staat er op mijn schoot een 10" netbook die precies in mijn kleine handtas past. Mijn kleine sony ericsson heb ik ingeruild voor een grote iPhone en mijn kleine tv heb ik ingeruild voor een grotere beeldbuis om die over een tijdje weer in te ruilen voor een kleinere flatscreen. Vrouwen rijden in kleine auto's en mannen in grote auto's. Mannen die in kleine auto's rijden zijn homo en vrouwen die in grote auto's rijden hebben grootheidswaanzin. Vroeger was je de bomb als je een mobiele telefoon ter grootte van een computer had, later was je de bomb als je een mobiele telefoon ter grootte van een muis had, nu ben je de shit als je een telefoon hebt ter grootte van een camera. Een compacte camera moet zo klein mogelijk zijn en een spiegelreflexcamera zo groot mogelijk. De innovatie in de wereld maakt een grote identiteitscrisis mee als het gaat om de grootte van de producten die de mensen willen. We ruilen dingen in voor kleiner om het in te ruilen voor groter om het weer in te ruilen voor compacter. Wanneer hebben we de ideale maat gevonden? Het moet allemaal groter, compacter en functioneler en het liefst allemaal in one device. Over een tijdje lopen we allemaal met een netbook aan ons oor. De mens is technisch gezien verwend.

4 opmerkingen:

  1. Mobieltjes is makkelijk. Eerst had je een freaking walkytalky als telefoon die ook je ijsjes op aangenaam tempratuur kon houden. Geen wonder dat de behoefte was om de telefoon kleiner te maken.
    Tot de komst van de touchscreen is de grote van het mobieltje ongeveer hetzelfde gebleven. Nu is het wachte tot het volgende waarbij touchscreen en blackberrys weer helemaal uit de mode zijn.

    Laptops idem. Denk aan reisbehoefte van de student, lekker makkelijk zo'n licht notebookje voor op school en in de trein! Batterij gaat ook veel langer mee :-)

    Auto's.. tja.. status.. dat zal nooit veranderen...

    Of het echt een identiteitcrisis is.. Zolang de behoefte van de consument het product bepaald is het niet echt een crisis. De crisis die ik vandaag had was dat ik moest kiezen tussen 3 verschillende appelsap in een biowinkel.. Hadden ze maar gewoon appelsientje dan was ik happy :'(
    naast dat ik te veel keuzes heb moet ik soms ook nog eens gaan nadenken over wat ik koop want tja! verantwoord en bewust kopen is ZOOO 21ste eeuw!

    Groetjes Dwayne

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een spelfouten circus! Ik ga maar eens op bed liggen! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat zijn inderdaad zoveel spelfouten dat ik die hele reactie bijna niet kan volgen...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. :-) Laten we deze maar vergeten!

    BeantwoordenVerwijderen