Na twee dagen gerouwd te hebben vind ik dat het nu wel weer op mag houden. Gister overdag ging het prima, beter dan verwacht. Maar twee avonden huilen vind ik wel weer genoeg. Vanochtend werd ik wakker, om 6 uur, en toen voelde ik me prima, ik had er zin in. Toen ik om 7 uur echt mijn bed uit kwam was het alweer een stuk minder. Het voelt helemaal niet zoals vroeger, als er een depressie zat. Nee ik voel me goed, maar de rouw zit er nog zeker in. Nu snap ik dat best, de afgelopen twee jaar heb ik er nauwelijks iets aan gedaan. Eergisteren voelde ik me ook even schuldig dat ik zo lang niet aan hem gedacht had. Of wel aan hem, maar niet aan het feit dat hij dood is. Misschien dat het daarom nu zo lang blijft hangen. Ik hoop dat ik het zo op mijn werk weer flink druk krijg zodat ik aan het eind van de dag weer zo'n heerlijk presteer gevoel heb, zoals ik tot nu toe elke dag heb gehad sinds ik daar werk!
Waar ik ook elke ochtend over wil schrijven is een poster, die langs de weg van de Brabant Hallen hangt. Een hele rare poster met een lelijke onderuit gezakte vent in pak met daarachter een vrouw in een blauwe blouse. De man ziet eruit alsof hij stront lazarus is en de vrouw speelt met haar tepel. De tekst "No Shame" staat eronder met een verkondiging van een pak wat iedereen moet kopen. Ben ik de enige die een vrouw in een blauwe blouse, spelend met haar tepel een rare verschijning vind zo langs de kant van de weg? Was het niet zo dat ze over de Billboards van Sloggi al moeilijk deden?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten