Weekend

Ik wil bloggen, en er komt een verhaal, maar ik weet niet of het interessant wordt. Ik heb een fijn weekend gehad: vrijdag pakte ik de trein naar Amsterdam. Dat was niet zo fijn, ik had nog een kater van donderdag en die hakte er harder in dan ik verwacht had. Nadat ik een paar keer boven de trein wc heb gehangen, wat niet bevordelijk is voor je misselijke gevoel omdat het daar echt verschrikkelijk stinkt, heb ik uiteindelijk netjes buiten, wachtend op mijn vader, achter het station genekt. Dat was de verschrikkelijkste treinreis van mijn leven. Maar nadat ik een uurtje heb geslapen op de bank bij pap voelde ik me weer beter en hebben we Slumdog Millionair gehuurd. Echt een super film! Zaterdag zijn we naar de open dag van de Hogeschool van Utrecht geweest. Hier heb ik enorm veel van geleerd en opgestoken en ben ik er, na twijfel tussen PED en MWD, achter dat mijn voorlopige keuze op Maatschappelijk werk en Dienstverlening (MWD) is gevallen. Toen we weer in Amsterdam waren hebben we m'n broertje gehaald. Het broertje waarvan ik vroeger wel eens bang was dat we van elkaar zouden vervreemden omdat we zo ver weg wonen lag 's-avonds op de bank tegen me aan film te kijken. Het is een veel te lief mannetje, wat natuurlijk ook wel eens vervelende 10-jarige streken heeft, maar verder is hij lief. August Rush, voor 3 euro gekocht bij de videotheek, is echt de allermooiste film die ik ooit gezien heb. Na 's-avonds met pa en bier wat filosofische gesprekken te hebben gevoerd en vanochtend en vervroegd paasontbijt ben ik weer naar huis gegaan. Nu ben ik moe en wil ik zo lekker slapen.

Donderdag avond

Dan zit ik hier te wachten op het startschot om de stad in te gaan. Helemaal dressed to go, met nog een wijntje en een cigaretje. Ik heb vandeweek hard geleerd voor het examen van vandaag: geschiedenis. Ik geloof dat ik nog nooit zo mijn best heb gedaan om een voldoende te halen. Nu heb ik deze periode ook veel lessen gemist dus ik had wat in te halen. Het was een lang, zwaar examen. Mede omdat ik gewoon een slechte concentratie had en het veel lezen was waardoor ik al mijn brein activiteiten moest focussen op het lezen van de teksten en vragen. We kregen anderhalf uur de tijd, meestal ben ik wel na een uurtje klaar. Maar vandaag had ik echt de volle anderhalf uur nodig. Ik had ook nog eens, voor het eerst in mijn leven, examen stress: 2 minuten voor het begon. Maar ook al was ik helemaal brak naderhand, ik geloof dat ik het goed gedaan heb. Dan vanavond nog even flink alles eruit dansen en dan weer naar Amsterdam voor isolatie ten behoeve van mijn examens. Maandag heb ik wiskunde en ik snap er geen bal van! Alhoewel de isolatie misschien ook niet top is: zaterdag middag ga ik naar een open dag in Utrecht, 's-avonds komt mijn broertje en waarschijnlijk gaan we ook nog naar een techno feestje op Ruigoord. Eens zien wat ik zondag van het leren bak.

Mag ik deze dans van u?

Katers laten je soms nog wel eens nadenken. Ondanks de tequila van gister, ben ik nog redelijk in staat om dingen uit mijn leven te overdenken. Ook aan de hand van gister avond/nacht, wat overigens weer een geslaagde avond/nacht was. Maar door zo'n geslaagde ervaring ga ik wel altijd nadenken. Denken over mezelf, het leven, lovers, friends en dat soort dingen. Nu ben ik alleen nog tot de conclusie gekomen dat als je denkt dat je alles doorhebt, je eigenlijk van niks weet. Iedere keer als ik iets leer, denk ik het te snappen. Denk ik dat het deze keer beter zal gaan, maar toch kom ik iedere keer weer momenten tegen dat de dingen die ik dacht te hebben gesnapt echt compleet nergens op slaan. Gister had ik nergens last van, het was gezellig. Ik heb heerlijk gedanst met mezelf, met Evelien, met vele anderen en met een jongen. De jongen zat stil aan de kant en ik vond hem wel cute en wilde met hem dansen. De eerste reactie is natuurlijk altijd nee, maar daarna verteld hij me dat hij 6 jaar danservaring had dus wel even wilde dansen. Het was geweldig! Ik snapte er niks van, probeerde me te laten lijden door deze 6-jaar-ervarige man, en ik bakte er niks van! Waar ik ook niks van bakte was nog verder contact met hem houden want 5 minuten later zag ik hem zijn, waarschijnlijk lieve, vriendin een kus geven.
Ook ben ik voor de tweede keer deze week uitgemaakt voor 'een meisje dat denkt dat ze stoer is'. De eerse keer was door een opgeblazen arrogante, normaal wel aardige, portier en de tweede keer was gister avond door een kerel met een kruisje om zn nek die niet eens gelovig was. Maar dat maakt niet uit, ik trek de laatste tijd geloof ik gewoon iets te snel mn bek open, in de kroeg, na een shotje tequila. Misschien moet ik die eens achterwege laten.
Ik ga de rest van mijn leven overpijnzen en noodles eten denk ik.

Vietnam

De gene die mijn afgelopen blogs gelezen hebben weten al een beetje hoe ik over de wereld denk, en dan bedoel ik niet de wereld maar de mensen die deze wereld bewonen. Die genen weten dat ik niet erg blij ben met de manier van politiek en zakendoen waar we mee bezig zijn. Nu wordt mijn idee over de wereld bevestigd door de geschiedenis. Ja, de geschiedenis zou je zeggen. Dat is toch gewoon geschiedenis, als in: verleden tijd en niet het heden en zo? Ja, zeer zeker, maar ik geloof dat er een aantal partijen vandaag de dag geen steek veranderd zijn. Voor mijn geschiedenis examen moet ik als eerst de Dynamiek en stagnatie in de Republiek kennen, oorlog, handel, VOC, WIC, meer oorlog, meer schepen naar de knoppen en meer handel. Daarnaast moet ik ook Dekolonisatie en Koude Oorlog in Vietnam kennen, oorlog, dood, verderf, oorlog, dood, napalm en meer van dat soort niet-zo-gezellige onderwerpen. Ik heb altijd op donderdag morgen om half 9/kwart voor 9 geschiedenis les. Hoewel ik altijd met veel plezier naar deze les ga vanwege de enthousiaste leraar, had ik vanochtend spijt dat ik niet gewoon in bed was blijven liggen. Vietnam op de vroege morgen is niet iets waar je vrolijk van wordt. Ik wordt helemaal akelig van dit onderwerp en ben blij als ik dit examen haal en er nooit meer over na hoef te denken! Kut Amerika, kut napalm, kut Agent Orange, kut Diem en nog meer kut situaties. Mag je zoveel kut zeggen in een blog? Wel als het over Vietnam gaat!!!!

Again the dreaming

Dromen schijnen een boodschap van God te zijn, so they say. Ik geloof er zelf niet zo in. Ik heb deze discussie al een keer gehad, ik kan best spiritueel zijn, maar in dit geval ben ik meer wetenschappelijk dan spiritueel. Dromen zijn in mijn ogen een visualisatie van je eigen hersenen en verwachtingen. En als dat niet zo is, haat ik God, en kan die echt een potje gaan poolen met zijn pensioen, want die nachtmerries komen me mijn neus uit. Waarom zou God mij een boodschap geven waarbij ik van mijn fiets wordt gesleurd door twee kerels op Vespa's om vervolgens gered te worden door een grote, kale, brede kerel? Het kan aan mij liggen, maar ik snap de boodschap even niet als hij van God zou zijn. Gelukkig werd ik niet alleen wakker met dit nare gevoel en na een streling over mijn schouders en een kusje viel ik weer redelijk vredig in slaap.
Mama zegt ook altijd, als ik al droom over Pieter, dat hij bij me is geweest. En ergens wil ik dit graag geloven, maar waar is mijn eigen vermogen om over hem te dromen dan geweest? En als alle dromen dan een boodschap uit het hiernamaals zijn van overledenen of God himself, hoeveel hatelijks heb ik dan gedaan om zulke boodschappen te krijgen? Sorry, maar af en toe kan ik me verschrikkelijk opfokken over deze theorie.

Dromen

Droom: de (m) [dromen] voorstelling in de slaap. Heel mooi (toekomst) beeld, mooi fantasiebeeld: haar ~ is uitgekomen nu zij fotomodel is geworden. Iets heel moois: een ~ van een huis. Iemand uit de ~ helpen. het mooie beeld dat iem. van iets heeft, verstoren door te vertellen hoe het echt zit.

Dromen zijn volgens mij een terug komend thema in mijn blogs. Vandaag heb ik wederom de behoefte om hier over te tikken. De laatste tijd droom ik weer veel, dagdromen, nachtdromen, leuke, niet leuke. Maar ik wordt hier niet altijd even gelukkig van. De dagdromen komen me mijn neus uit en na een nacht dromen ben ik bekaf ipv lekker uitgerust. Zo werd ik ook vanochtend weer wakker met een hoofd dat op volle touren stond na een wilde, avontuurlijke droom. Niet de prettigste manier om wakker te worden. Nu zit ik met chaos en hoofdpijn en ik moet nog een hoop doen vandaag. Net heb ik wel een ibuprofen genomen tegen de hoofdpijn en wat valeriaan, god dat spul is goor!, tegen de drukte in mijn hoofd. Nu kan ik twee effecten verwachten: ik wordt nog drukker ivm mijn add of ik word inderdaad rustig. Laten we het laatste hopen. Ik ga proberen wat van mijn dag te maken en hopen dat na een flinke fietstocht naar de andere kant van de stad mijn hoofd wat gecalmeerd is :)

Zondag

Op zondagen voel ik me altijd zo nutteloos, als ik tenminste thuis zit met een kater. Ik krijg dan altijd kriebels dat ik mezelf nuttig moet gaan maken, huiswerk, lezen, wat dan ook. Ook vandaag is weer zo'n dag. Ik heb een kater, het is al 3 uur en ik heb nog niks nuttigs uit gevoerd. Ik zal straks nog eens wat proberen te lezen, en mijn kamer opruimen of zo. Ook deze blog is compleet nutteloos, maar dat zijn ze wel vaker de laatste tijd geloof ik.
Bij deze: excuses voor het weinige leesvoer van de laatste tijd, ik zal kijken wat ik eraan kan doen...

Omdat er geblogd moet worden.

Om de 20 minuten komt er een andere foto uit mijn map 'mijn foto's' op mijn bureaublad. Af en toe snap ik niet welke foto's mijn computer uitkiest, de meest verschrikkelijke komen voorbij. Maar gelukkig ook leuke met leuke herinneringen. Zoals nu een van een jongen met een bolhoed, in een hoek gedreven met een geel, plastikc waterpistooltje in zijn hand en een woeste blik op zijn gezicht. Het is Ben, in een wreed waterpistolengevecht met mij. Ha, het maffiafeest op de buitenpepers in 2008. Waar Pieter ook nog bij mocht zijn en het allereerste Evelasha feest. Met trots kan ik zeggen dat dat echt een geweldig feest was. De volgende dag had ik een kater, een blauwe heup en op dezelfde plek een grote schaafwond, maar het was geweldig! Ondertussen weet mijn iTunes ook niet wat smaak is en laat hij alleen maar muziek horen die ik niet wil horen zo op de vroege morgen. Ik ga maar eens aan mijn dag beginnen.

Down by the Sally gardens door William Butler Yeats

Ooit heb ik een keer een inval les gehad van een heel excentrieke leraar. Hij gaf ons een gedicht dat me altijd bij gebleven is. Ik weet niet precies waarom maar vanaf de eerste keer dat ik het las was ik verliefd. Ik heb het een tijdje uit het oog verloren maar vandaag dacht ik er weer aan:

Down by the salley gardens my love and I did meet;
She passed the salley gardens with little snow-white feet.
She bid me take love easy, as the leaves grow on the tree;
But I, being young and foolish, with her would not agree.

In a field by the river my love and I did stand,
And on my leaning shoulder she laid her snow-white hand.
She bid me take life easy, as the grass grows on the weirs;
But I was young and foolish, and now am full of tears.

Concentratieprobleem

Terwijl ik achter mijn bureau allemaal nutteloze dingen aan het doen ben bedenk ik mij dat het tijd wordt om in mijn agenda te kijken om te zien of er belangrijke dingen in staan. Ik sta op en loop naar mijn tas maar onderweg zie ik dat ik mijn bed moet opmaken, als ik mijn bed heb opgemaakt loop ik even naar de spiegel om mijn make-up wat bij te werken. Terwijl ik in de spiegel kijk bedenk ik me dat ik mijn agenda aan het pakken was dus halverwege leg ik de make-up weg en loop naar mijn tas voor mijn agenda. Ik ga weer achter mijn bureau zitten en zie dat ik twee mails heb. Eerst die maar eens bekijken en op reageren. 10 minuten later zie ik dan eindelijk in mijn agenda dat ik niks belangrijks heb. En zo gaat het tegenwoordig met alles wat ik wil doen: met omwegen, later dan ik gepland had en chaotisch.

A Clockwork Orange

Vorig jaar lowlands zat ik na een lijn bij te komen bij Kyteman samen met Evelien en Bas op het veld bij de Alpha. Nietsvermoedend zie ik ineens 3 mannen in het wit met rare bolhoedjes en wandelstokken voorbij komen. Tegenover ons op het pad blijven ze stilstaan. Ik tik Bas aan om deze rare vertoning te laten zien en hij mompelt iets over Clockwork Orange en Beethoven. Ik met mijn lijnhoofd en onwetenheid snap hier niks van en hij zegt dat ik maar even met ze moet gaan praten over Beethoven. Eigenlijk wilde ik niet, de lijn maakte me een beetje vaag en niet zo in staat om ineens een vreemde witte man met een bolhoed, wandelstok en een tok aan te spreken. Toch heb ik mijn ballen verzamelt en ben ik met een van deze mannen gaan praten. Na een 10-minuten lang, best interessant gesprek over melk, beethoven en andere politieke problemen ben ik toch maar terug naar Bas en Evelien gegaan want we moesten door naar de volgende band. Ik vroeg Bas wat het nou allemaal te betekenen had en hij legde me het verhaal van A Clockwork Orange uit. Mannen in witte kledij die mensen in elkaar sloegen en vrouwen verkrachtte in een film. Ja leuk hoor, dat wil ik allemaal niet weten! Maar ik moest de film een keer kijken. Een week later stond hij op mijn computer maar nadat ik wat gewelddadige stukjes op youtube had gekeken durfde ik hem eigenlijk niet zo goed alleen te kijken. Nu, een half jaar later, heb ik hem eindelijk met Loes bekeken. Het begin vond ik verschrikkelijk! Ik houd helemaal niet van al die geweldadigheid! Maar gellukkig hield dat na een drie kwartier wel op. Nu ik de film gezien heb ben ik blij dat ik dat gedaan heb. De politieke visie die er in voorkomt is erg interessant en denk ik ook zeer typerend voor de jaren '70. Ik ben blij dat ik dit stukje filosofie bekeken heb en misschien dat ik hem nog een keer op dvd aanschaf. Maar nu ga ik proberen toch de gewelddadige scenes uit mijn hoofd te krijgen, want hoe stoer ik hem gekeken heb, zoveel nachtmerries kunnen er bij mij ook van komen.