Vandaag

Sommige dingen worden niet gezegd. Sommige dingen zijn zo buiten de maatschappij geplaatst dat het taboe is om er op een bepaalde manier over te praten. Zoals ik eerder al vermeld had: we zijn het vakje 'natuurlijk' allang gepasseerd maar nog, als ik over bepaalde dingen praat, wordt ik op mijn vingers getikt. Want zo praat je daar niet over! Het zal een misverstand zijn en mijn observatie van deze dingen zal niet in orde zijn want het kan niet dat dat zo is. Maar toch, zodra er wat dieper op het onderwerp wordt in gegaan krijg ik enkele begrepen blikken. Maar toch blijft het taboe en zeg je zulke dingen niet. Ik denk dat menig persoon wel weet waar ik het over heb, maar ik ga het niet in detail uitspellen, want dat soort dingen zeg je niet, dat soort dingen bespreek je niet. Toch vreemd, dat in een vrije maatschappij als deze, in een verdwaalde, ver van de vroegere standaarden verwijderde samenleving deze dingen niet uitgesproken mogen worden. In deze samenleven die je bijna tri colore of quattro stagioni kan noemen, wat dan ook weer niet mag want dan zou ik het vergelijken met pizza, maar zelfs in deze samenleving mag ik niet uitspreken wat ik altijd wil uitspreken. Alsof ik de konigin een uitbuiter zou noemen. Het maakt me een beetje kwaad, want dat zou mij de onderdaan of een slaaf maken alleen maar omdat het gewoon zo is.

Herinnering

De afgelopen dagen waren dagen vol herinneringen. Natuurlijk nieuwe aangemaakt, maar ook veel dingen gezien die men onder 'toeval' plaatst. Ik geloof wel in toeval. Ik geloof niet dat dingen gebeuren met een rede, of dat je mensen tegenkomt met een rede, ik geloof in toeval. Ik geloof er in dat je per toeval elkaar ergens tegenkomt, dat je per toeval dingen ziet waar je gister nog een heel gesprek over hebt gehad, en dat je per toeval twee keer op een dag wordt aangekeken door een stel blauwe kijkers die ietwat teveel op die van mijn broer leken. Gister zaten Evelien en ik in de trein van Nijmegen naar huis en naast ons zaten twee kinders met een moeder. De kinders waren heel bijdehand aan het meten wie het grootst was. Evelien en ik keken vol gloei naar de lieve kindjes, tot de linker me ineens aankijkt. Heel even maar, maar lang genoeg om te beseffen dat dat de zelfde ogen waren als die van Pieter. Van die mooie, onschuldige 'ik zal nooit een vlieg kwaad doen' ogen. En even voelde het alsof hij me aankeek, alsof dat Pieter was. Maar dat kan natuurlijk niet, want dat jongetje was zes, pieter tweeëntwintig en is pas een jaar, vier maanden en 3 dagen geleden overleden. Niet dat ik de dagen tel, ik moest even spieken in mijn agenda.
Maar in het plein was er ook zo'n wup. Een beetje een rare gozer waar je niet zoveel aan hebt, die me ook aankeek met dezelfde ogen, dezelfde onschuldige ogen. En weer voor een seconde voelde het goed, maar dat werd snel opgevolgd door kut.
Nu krijg ik het idee dat ik meer aan hem moet denken. Dat dit betekent dat ik hem misschien vergeten ben of te snel door ga met mijn leven. Of misschien is het omdat hij trots op me is, dat hij me even wilde laten weten dat hij er is en voor me zorgt. Maar daar geloof ik niet zo in. Ik denk dat ik het nog steeds niet besef, dat het soms verschrikkelijk pijn doet en dat ik de rest van de tijd maar doorleef om er niet aan te denken. Pieter is in mijn hart, hij is in mijn arm, en hij is zeker in het fotolijstje boven mijn monitor. Maar soms voel ik me schuldig. En ik denk dat hij dat weet.

Omdat er overal geblogt moet worden

Ik zit nu achter de computer in de bibliotheek van het Han in Nijmegen. Evelien is heftig de boeken aan het doorspitten op zoek naar nuttige informatie voor haar essay en ik zit mijn tijd een beetje door te brengen door de msnen, http://absolutist.com/online/bubbles/ te spelen en een blog te schrijven. Het punt van deze dag is: kijken of Nijmegen toch interessanter is dan Utrecht om te gaan studeren. Ook zat ik nog heel even te twijfellen tussen Maatschappelijk werk en dienstverlening of Toegepaste psychologie. Maar het wordt toch mwd, gebaseerd op de meer praktijk gerichte kant van mwd, met de mensen zelf werken in plaats van met een papiertje voor je neus.
Mijn hoofd is vandaag een beetje warrig en ik kan me slecht concentreren op de dingen die ik doe of de dingen die er verteld worden. Dat is wel een kut nadeel van vandaag. Maar we gaan straks effe lekker Nijmegen door hobbellen en ik zal eens zien of Evelien mij van mij Utrechtse keuze kan overhalen naar een Nijmeegsche keuze.
Nu ga ik verder nadenken over de betekenis van een Nukubu (nutteloze kut burger), een wawa (water wagen) en hopen dat Evelien snel klaar is met haar informatie zodat we van de zon kunnen gaan genieten en dan vanavond met Loes naar Daniel Arends in Veghel. Ik ben benieuwd.

Lente

De zon schijnt weer, de zonnenbrillen kunnen weer uit de kast, de terrasjes zitten weer vol en bij de bakker hoor je om de 5 minuten een auto met veel te harde muziek voorbij rijden. Lente: de tijd van rokjes en jurkjes, blote benen en t-shirts, ballerina's en slippers. Ik heb de hele dag moeten werken en telkens als ik naar de zon buiten keek werd ik vrolijk. Ook al heb ik maar een paar uurtjes zon kunnen krijgen vandaag, ik ben blij dat het zo''n prachtige dag was vandaag.
Ook al moet ik vanavond door de kouw fietsen, mijn panty en jurkje zijn alweer aan. Ik heb weer sproetjes en mijn teint is weer een stuk bij gekomen.
Het enige wat ik eigenlijk met deze blog wil zeggen is: ik hou van de lente. De waardering van de zon na de strenge winter is gigantisch!

Enzovoorts

Na mijn examens heb ik lekker een weekje vakantie genomen. Als ik even had stilgestaan bij mijn komende schoolwerk wist ik dat ik dat beter niet had kunnen doen. Nu krijg ik het de komende tijd weer lekker druk. Mijn profielwerkstuk moet ik vrijdag inleveren, 80 uur: ik heb er 5. Maar hiervoor ga ik uitstel vragen. Volgende week heb ik 2 herkansingen: geschiedenis en economie. Daarnaast moet ik een heleboel andere dingen regelen die ik niet op internet ga zetten omdat dan de big houdini surprise misschien verpest wordt. Anyhow: nog een hoop te doen, regelen en maken dus. En nu moet ik wachten tot mijn moeder eindelijk klaar is met douchen zodat ik mijn lenzen in kan doen en mijn dag kan beginnen. Ondanks de drukte en het vele werk, een overstromend hoofd en een hoge stress factor, houd ik toch stiekem van een beetje rennen.

Stoer

Omdat gister niet iemand mij beschuldigde van het feit dat ik denk dat ik stoer ben, maar juist heel optimistisch zei dat ik een stoer wijf ben. Omdat het zondag is. Omdat ik al een tijdje niet heb geblogd. Omdat ik voor de rest van mijn examens een beetje belabberde punten heb gehaald en omdat ik misschien wel een beetje een kater heb. Hoe super gezellig het donderdag avond was, zo vaag en wazig was het gister. We waren met een leuk groepje bij elkaar gesprokkelde oude vrienden, dus dat was erg leuk. Maar in het plein vond ik het allemaal maar een beetje meevallen. Ik was de hele tijd iedereen kwijt en als ik eindelijk iemand had gevonden snapte ik geen snars van wat er verteld werd. Natuurlijk heb ik ook gezellige momenten gehad, maar de kater voelende had ik het niet erg gevonden als ik thuis een filmpje had gekeken. Ik ga mijn zondag maar besteden aan terug denken aan een wel super leuke donderdag, besluiten dat een dag leuker is als de zon schijnt, luisteren naar Bob Dylan en me vanavond opsluiten onder de wol met een romantische film. Wat vrouwen horen te doen, geloof ik...

Wiskundige xtc

Wiskunde had ik deze examenweek maar een beetje laten zitten. Ik snapte er geen snars van, al de opgaven die ik dacht helemaal goed te hebben gemaakt bleken fout te zijn en het boek kon mij niet uitleggen wat ik moest doen. Daarnaast had ik natuurlijk ook weer te veel lessen gemist waardoor het mijn eigen stomme schuld was dat ik zou falen. Ik gaf op, ik dacht dat ik een herkansing nodig had.
Nadat ik uit het examen stapte dacht ik echt dat ik op 1 som na alles goed had. Maar nogmaals: dat dacht ik van mijn fout gemaakte oefenopgaven ook. Toen ik vanochtend mijn wiskunde les inkwam was ik toch opgewonden dat ik eindelijk mijn punt zou terug krijgen. Mijn leraar keek me aan en zei dat ik het voortreffelijk had gedaan. 5 minuten later kreeg ik dan eindelijk mijn examen terug en daar stond hij: een dikke vette 9 met een "well done!" van de leraar erbij. Ik kon het even niet bevatten en dacht dat ik misschien naar het verkeerde punt zat te kijken, maar het was toch echt een 9! Ik, Asha Schoonheid, heb een 9 gehaald voor Havo Wiskunde A. Het inkikken van de eerste minuten in een xtc trip is er niks bij, het uitzicht op de Sierra Nevada is er niks bij, mijn hart straalt, ik heb kriebels in mijn buik en mijn mond staat op een brede glimlach. Ik kan oprecht zeggen: ik ben vandaag erg trots op mijzelf!
Naast de 9 voor wiskunde heb ik ook een 7 voor mijn economie P.O. De rest van de punten komen nog.

Examenweek tot nu toe..

Vorige week donderdag had ik geschiedenis, ging goed. Afgelopen maandag had ik wiskunde, ging goed (hoewel ik bij elke opdracht die ik dacht goed te hebben gemaakt in mijn oefentoetsen fout had dus we zien wel). Afgelopen dinsdag had in Nederlands, op een lamme arm en een kapot hoofd na ging die ook goed. En dan heb ik straks, over 3 kwartier de laatste: maatschapijwetenschappen. Ik ben bang dat die minder goed gaat. Ik had me voorgenomen om ook voor dit examen mijn best te gaan doen: leren, opdrachten, oefenen, enzovoorts. Maar helaas is er gister niet veel van gekomen. Niet alleen omdat ik redelijk chaotisch/moe was maar ook omdat het onderwerp nog al wat gevoeligheid naar boven brengt. "Werk", oke dat is niet zo gevoelig. Maar "Criminaliteit en Rechtstaat" wel. Zo merk ik dat er toch wat gevoelige dingetjes in mijn systeem zitten en beter haal ik die er uit voor september aangezien ik MWD wil gaan doen en dan vast veel meer van dit soort stof voor mijn kiezen krijg.
Maar gelukkig is dit mijn laatste en kan ik vanavond lekker een biertje drinken met Dennis. En dan denk je: Jeeeej, weekend!! Maar nee, ik moet morgen ochtend weer netjes om 11 uur in de stad zijn en rond een uur of 12 oppassen bij twee drukke koters die het maar al te leuk vinden met mij te spelen. Daarna weekend? Mooi niet, zaterdag nog werken van 07.30 - 16.00. Maar daarna heb ik wel eindelijk weekend: tot en met dinsdag :)