Thuis

Morgen is het dan zover: na 3 weken gaan we eindelijk weer naar huis. Maar ondanks dat ik graag naar huis wil, wil ik liever blijven. Niet omdat ik Ierland nou zo geweldig vind of omdat ik hier de liefde van mijn leven heb gevonden: thuis voelt nog niet als thuis. Als ik aankom zal ik eerst een nacht in Amsterdam moeten slapn omdat het zo laat is, en als ik dinsdag dan al naar mijn eigen kamer terug ga zal het nog niet helemaal voelen als mijn eigen kamer. Ik woonde er pas een week voor ik op vakantie ging en het zal allemaal nog wel heel erg wennen zijn. Daarnaast heb ik geen vertrouwde school waar ik al jaren rondloop om heen te gaan, ik begin een nieuwe studie. Hoewel het allemaal heel spannend zou moeten zijn, ik ben een beetje bang. Bang voor mijn nieuwe 'nog-niet-als-thuis' kamer, bang voor mijn nieuwe opleiding en bang voor de nieuwe stad. Nee, eigenlijk wil ik nog niet naar huis.
Toch maar proberen te slapen...

Vakantie

3 weken geleden stonden we op het vliegveld van Amsterdam op weg naar Ierland. 2 uur later stonden we op het vliegveld in Cork. Met niets anders dan een adres waar we heen moesten. Na 5 minuten zaten we in een of ander busje naar het centrum en rond 4 uur kwamen we aan op een camping. Niks gepland, niks wat we 'moesten' doen. Alleen een paar adresjes en 2 vliegreizen. Ons avontuur begon. Even een paar hoogtepunten op een rij.
Woorden die vaak voorbij kwamen:
Woest,
Incognito,
Yoo gast,
My Nipple Nipple!
It's fun to stay at the YMCA!
You should go to the Cliffs of Moher!
Fucking Morons,
Wel ja joh!
Nu we er toch zijn.

Dingen die echt onthouden moeten worden:
Onze Duitse Dave en Ierse Saint Patrick,
Owen en Eanna,
Mikaela uit Australie en Lisa uit Duitsland,
Onze dikke en lieve Canadees,
De Bru Bar,
O'Conners Pub,
De leuke muziekant in Galway,
De buschauffeur de we 3 keer tegenkwamen in andere steden zonder bij hem in de bus te stappen,
Het lachsalvo,
'Lepelsteeltje', glazen en een rode poolbal,
Het mooie park bij het Fota House,
Het Haagse Koppel,
De Bachelor Party die claimde een bekend voetbal team te zijn,
'Ik vind jou een lekkerding',
Shop-till-you-drop in Cork,
En alle andere leuke en lieve mensen die we hebben leren kennen, alle gave avonturen die we hier hebben beleefd en een hoop 'oeps' momenten.

Dingen die vooral vergeten moeten worden:
The Dirty en the Bitch,
Limmerick,
De ieuw-man,
Hals over kop naar het vliegveld van Cork rennen, een nacht daar blijven om erachter te komen dat een vlucht terug 250 euro p.p. is,
De vieze one-night-stand van Hannah,
De regen-dag in Doolin,
De laatste verveel dag (vandaag),
Katers van het Ierse-Kut-Bier.

En natuurlijk een hoop meer. Maar dit was het tot nu toe. Al met al was het een top avontuur!

Cork

Daar zit je dan, om 21.10 in je hostel kamer met 4 vreemde meiden. Allemaal verdiept in een boek en een paar nog brak van een gezellig avondje uit gister. Vanmiddag heb ik wat bij geslapen dus erg brak ben ik niet meer. Maar helaas zal ik vanavond mezelf moeten gaan vermaken. Nu kan ik naar beneden wandellen en in de bar gaan zitten maar dat betekent lenzen indoen, schoenen aantrekken en Zogenaamd sociaal gaan zitten doen. Zoveel energie heb ik nou ook weer niet. Morgen wil ik misschien naar de Blarney Castle en misschien 's-avonds naar de bioscope (cinema op z'n slechtst vertaalt). Dat wilde ik eigenlijk vanavond doen, aangezien ik me tamelijk verveel op het moment, maar in m'n eentje door Cork gaan wandellen op dit tijdstip lijkt me niet zo prettig in deze buurt. Ik hoop dat ik nog iemand heb kunnen vermaken op dit tijdstip met deze blog, dan heeft er in ieder geval iemand lol. Dan ga ik nu maar weer een van mijn 4 gekochte boeken lezen. Groetjes uit Cork.

Toeval

Vandaag was echt een dag vol toeval. Hij begon om half 9 in een hostel. Na een schaars ontbijt zijn we Galway onveilig wezen maken. Eerst even wat geshopt om vervolgens aan een vol getatooeerde man te vragen waar een tattoo shop was. Na de weg te hebben gekregen en een tip om te vragen naar Junior zijn we op zoek gegaan. Onderweg kwamen we een man tegen, een prachtig verschijnsel met een zelfde trilby op zijn hoofd als ik, met een gitaar en prachtig mooie ogen. "somewhere over the rainbow" zong hij met de meest mooie stem door de 'shopstreet' van Galway. Ik kon niet anders dan even stilstaan en luisteren naar het mooiste ooit. Dat nummer doet me altijd aan Pieter denken op een goede manier. Ik kreeg kriebels in mijn buik. Na een half uur verder zoeken hadden we eindelijk de tattoo shop gevonden. Ze hadden tijd vandaag en voor wat ik wilde moest ik 70 euro betalen. In de wachtruimte kwam er een Nederlandse jongen naar ons toe, even chitchatten. Toen hij weer wegliep merkte Hannah op dat hij enorm veel van Pieter weg had. Zelfs zijn stem kwam een beetje over een. Ik zou eigenlijk getatooeerd worden door ene Augis maar uiteindelijk bleek toch Junior tijd te hebben, zoals de man had aanbevolen. Nu staat er 'Fraternite' in het handschrift van Pieter op mijn pols en 'Liberte' in het handschrift van pap op mijn boven arm. En het is prachtig! Nadat we nog wat rondwandelden door Galway en aan het water dit alles hadden besproken hadden we om 1800 de bus terug naar Doolin. Halver wegen de reis was daar, jawel, een rainbow! Als een grote halo straalde hij trots en helder in de lucht. Echt amazing! Ik keek uit het raam, bedacht me hoe mooi en vol toeval deze dag was geweest en kreeg tranen in mijn ogen. Tranen an geluk, tranen van verdriet en kriebels in mijn buik terugdenkend aan de zingende man. What a wonderfull day.

Dag 8

Gister hebben we echt een pokke dag gehad. De regen, nattigheid en kouw drongen door merg en been. De weersvooruitzichten vertelde ons dat het de komende week zo zou blijven en het volgende week ook niet beter zou worden dus zaten we er aan te denken de vlucht een week eerder terug te nemen. Na een peptalk van een ontzettend gezellig Nederlands koppel uit Den Haag besloten we toch maar gewoon te blijven en in de avond op te warmen in de pub met een flinke pint guinness. Heerlijk! En het was ook zo gezellig met een ontmoette Duitser en Ier. Maar de kater was een stuk minder leuk. De weersverwachtingen hadden ongelijk en met deze kater lagen we de halve middag in de zon om smiddags een lift van onze Duitser naar Galway te krijgen waar we op het moment even aan het genieten zijn van de comfort van een Hostel. Maar erg moe zijn we wel dus we kruipen er vroeg in om morgen er weer vroeg uit te kruipen om de hele dag door Galway te kunnen banjeren. Wat we tot nu toe hebben gezien is het hier enorm gezellig. Nog meer op de planning (die echt met de dag veranderd): fietsen door The Burren, The Doolin Cave bezoeken, Proberen zonder te betalen de camping te verlaten, naar de Sextons camping aan de kust bij Cork en wat heerlijke vissersdorpjes bezoeken. Maar eerst slapen! Groetjes, just one girl for the other is already in bed.

Ierland

Dag 6: het gaat tot nu toe allemaal prima. Vandaag wel behoorlijk moe, 6 dagen sjouwen breekt wel op. Maar gelukkig voelen Hannah en ik tot nu toe alles het zelfde en hebben we besloten morgen een day off te nemen. Even lekker uitslapen gaat niet met onze dunne matjes en mini kussens, je weg op een camping vinden met maar half de supplies die je nodig hebt en een kutte douche zijn allemaal van die dingen die een inbreuk maken op je comfort gewenning. Dames in de dop is er niks bij. Maar naast all this is het hier geweldig! De Ieren zijn lief (wel lelijk), het landschap is alles wat je ervan verwacht maar 1000 maal zo mooi en het weer valt erg mee (we zijn vandaag zelfs een beetje verbrand). Onze wangen gloeien nog na van de zon en vanavond lekker met dikke truien sterren koekeloeren. Ja, ondanks dat we er vandaag een beetje doorheen zitten is het hier compleet love-able! Groetjes uit Doolin! The Girls ( zoals iedereen ons noemt).

De Honkballers

Mijn ervaring met de Baseballs is tot nu toe altijd goed geweest, mijn ervaring met Nik niet. Wat die twee met elkaar de maken hebben? Een paar maanden geleden was ik in de Hangar 20 in Breda. Een ontzettend gave tent waarvan ik me nu afvraag waarom ik daar niet vaker heen ga. The Baseballs had ik ooit van Evelien mee gekregen, lekker, hip en swingend, maar niet concert waardig. In de Hangar 20 draaide ze het net op het moment dat ik met een jongen in een leren jack stond te dansen, Nik. Nik was leuk, swingend en hip, maar niet bed-waardig. Wat hij wel graag wilde aangezien hij me buiten mee vroeg naar de afterparty en na een 'nee' kei hard wegliep. *gniffelt even* . Mijn andere ervaring met Nik en Baseballs hebben dan weer niks met elkaar te maken. The Baseballs hebben mij vaak, vooral 's-ochtends vroeg op de fiets opgevrolijkt. En Nik heb ik nog eens ontmoet tijdens carnaval, een andere dan. Ridder Pils vertelde mij na een zoen dat hij nu 'een meisje met een tongpiercing' van zijn lijstje kon schrappen en vijf minuten later hoorde ik dat hij een vriendin had. Wat ik niet erg vond omdat ridder pils verder niet heel interessant was, maar ik vond het wel lullig. Waarom ik hier ineens allemaal aan terug denk? Ik ben dozen aan het inpakken en The Baseballs werden uitgekozen door iTunes om mij hier in te vergezellen. Zo kwamen dus ineens deze ontzettend interessante Nik-Baseball ervaringen naar boven.
Ik heb een kater.