Humeur

Soms zijn er van die ochtenden dat je zo verschrikkelijke chagrijnig bent dat je beter niet uit bed kan komen. Dat je de hele wereld zo vervloekt dat het goed is dat er geen laserstralen uit je ogen komen. Vandaag is zo'n dag. Ik begon goed, ik had een heerlijke droom. Maar toen ik mijn computer aanzette om onder het genot van Facebook mijn ontbijt te nuttigen en ik er achter kwam dat mijn internet het niet deed, begon ik wat geïrriteerd te raken. Toen daarna de badkamer bezet was vloekte ik een beetje en bij het op de fiets zitten met mijn collega kwam ik erachter dat ik een flink humeur te pakken had. Deze ochtend gaat vloekend, scheldend en balend voorbij. De telefoon wil ik negeren of uit het raam gooien, mijn computer wil ik op de herrie makende bouwvakkers buiten gooien en de koffie is wederom niet te drinken. Elk persoon die ik aan de telefoon krijg wil ik vertellen dat ze de factuur kunnen stoppen op een plek waar de zon niet schijnt en als ze zuchten over dat ze niet vrolijk worden van de stand van zaken wil ik ze naar een psychiater door verwijzen omdat het niet mijn probleem is dat ze niet het geluk in het leven van de financiën kunnen zien. Als dan vervolgens zo'n grappenmaker ook nog eens zijn humor aan mij probeerd op te dringen heb ik helemaal zin om de hoorn neer te smijten. Nee, mijn dag is niet goed begonnen omdat ik Schoonheid heet! Ik wil niet terug naar bed, ik wil niet hier zijn, ik wil niet buiten in de regen staan of in de zon liggen op Hawaï. Vandaag wil ik gewoon in mijn eigen sop gaarkoken. Is jou ochtend net zo erg?