Murphy loves me

Nadat ik vorige week in een kapotte trein zat, een boete kreeg in de bus en mijn planning door allerhande dingen in de war werd gebracht kwam ik vandaag op het station er achter dat mijn fiets op klaarlichte dag gejat is. Ik dacht eindelijk eens een lekker middagje voor mijzelf, mijn kamer opruimen en mijn huiswerk te hebben aangezien ik daar de afgelopen dagen niet aan toe ben gekomen, maar dat ging dus mooi weer niet door. Nu zit ik bij het ouderlijke huis (om een andere fiets op te halen), toch de post te sorteren (nu ik er toch ben) en wachten tot ik samen met mijn stiefpapa een pizza kan gaan eten. De slapte die ik voor de vakantie had is weer terug (voor zover hij weg was geweest) en de huisarts is, Jawel, niet te bereiken voor mijn tweede beloofde bloedtest. Ik wordt echt gek van alle dingen die ik de laatste tijd mee maak. Allemaal heel leuk en aardig, van die 'avonturen' en 'nu heb je wel weer wat te vertellen' verhalen, maar ik geloof dat ik het al te druk heb met mijzelf en mijn leven om dat soort bullshit erbij te hebben. Dus bij deze, Alsjeblieft laat het ophouden!!!